VV 2009

Om 6.00 uur precies ging de wekker vandaag. Ja, dat is vroeg. Maar uitslapen is voor watjes, ik moest vandaag aan de bak en wel voor de "klassieker" Veenendaal-Veenendaal.
Na een voedzaam ontbijt reed ik om 7.10 de straat uit, lekker op tijd dus kon ik alle rust ter plekke een mooie parkeerplaats uitzoeken. Fout.
Ik kwam om 8.00 uur terecht in een pandemonium van auto's, mensen en fietsen en volgens mij had ik het laatste (lucky) plekkie dichtbij het clubhuis van de AXA's. Er waren er duidelijk meer met hetzelfde idee om bijtijds van start te gaan! Na wat ellebogenwerk bij het inschrijven ging ik om 8.15 uur van start voor 135 waarschijnlijk weer erg mooie en pittige kilometers.
Voor degenen die momenteel wat kwakkelen met de conditie, niet in vorm zijn of andere lichamelijke ongemakken moeten doorstaan is dit het juiste moment om te stoppen met lezen en/of naar een andere weblog te verkassen. Wat nu volgt neigt naar narcisme.

Amai, wat een benen had ik vandaag! Op de Amerongense Berg, na 3 of 4km, en nog in bevroren toestand, voelde ik al dat er vandaag heel wat paardenkrachten aanwezig waren in de bovenbenen. Nog geen 10 minuten in beweging en het ging al soepel omhoog en ik besloot dan ook dat iedereen deze dag alleen mijn rug zou zien.
Op weg naar de Defensieweg sloot ik aan bij een hele grote groep renners, waarbij alle nadelen van het rijden in zo'n peloton nog maar eens duidelijk werden. Ik vind het maar niks en ik zal daar in een later stukje nog wel eens op terugkomen.
Affijn, aangekomen bij de Defensieweg dacht ik, hier klopt iets niet. Dit is niet zoals ik het me herinner van vorig jaar. Een spiegelgladde, glanzende zwarte golf strekte zich uit tussen de bomen. Het slechte, hobbelige, grove asfalt was van een kakelverse laag voorzien! Hier was in de winter goed werk verricht, hulde voor de Gemeente Rhenen!
Mooi, snel asfalt, een goede gelegenheid om de (te) grote groep maar eens te passeren en even later reed ik weer solo, op weg naar het volgende groepje dat ik in de verte al zag verschijnen.
Nu ze op temperatuur waren leek het alsof de benen nog sterker aanvoelden. Kracht, die mooi van pas kwam om op het Paardenveld (of de Koerheuvel, het is me om het even) nog net vóórdat de fotograaf ging klikken een groepje op de pikken. Ik ging ze nog net voorbij, reed mij in de eerste zonnestralen en voilá, een herinnering voor het nageslacht. Oh nee, die komt er niet, dus een herinnering voor een ieder die het interesseert.
Nadat de hartslag weer wat was gezakt (want ook met goeie benen gaat die flink omhoog op zo'n klimmetje) ging het richting Wageningen en Doorwerth. Langs het kasteel linksaf de Italiaanse weg op. Steentjes, stuiteren, voor de meeste wielrenners is dit klimmetje wel bekend.
Via Oosterbeek ging het naar Arnhem waar na 55km de eerste controlepost was. Ik stopte even om de borstband van de hartslagmeter goed te doen, want die gaf de meest gekke waardes aan (ruim boven de 200) en piepte constant ...check wearlink.....check wearlink. Heel irritant. Hij zat te hoog en iets te los dus dat was snel verholpen en het kwellende gepiep bleef de rest van de rit achterwege.
Na de pitsstop bij Arnhem ging het richting de Posbank, die 2 keer kort achter elkaar werd beklommen, waarna het over het mij "bejubelde" fietspad richting Schaarsbergen ging. Al was het nu met de wind in de rug wel snel voorbij, in het spoor van een renner in de regenboogkleuren ging het met 37, 38 over de hobbels! Aan het eind van het fietspad en weer op het gladde asfalt richting Schaarsbergen sloot er nog een renner in het blauw aan die het tempo nog iets meer opvoerde. 2 stoempers die ik uiteraard op het eerstvolgende klimmetje al weer kwijt was, want hard omhoog fietsen is toch een heel andere discipline.
Na Schaarsbergen ging het weer richting Oosterbeek en Doorwerth, waar ook de Holleweg nog beklommen moest worden. Terwijl er nog grote groepen passeerden die nog op de heenweg waren sloeg ik rechtsaf en ging de weg flink omhoog tussen de bomen door. Nog steeds met goeie benen passeerde ik verschillende renners die hier echt geparkeerd stonden en waarvoor deze afstand al de limit leek. Bovenaan was er namelijk precies 100km gereden.
Dus nog zo'n 35 te gaan en in Heelsum kon voor dit laatste stuk nog even bijgetankt worden bij de verversingspost. Na een bekertje sportdrank ging het weer snel verder richting Wageningen en Rhenen. Liet vorig jaar iedereen mij het vuile werk doen met de harde wind tegen op de Grebbedijk, dit jaar profiteerde ik van de snelheid van de groep, verzuimde ik mijn taak bewust en liet ik mij in het zog van de rest naar de voet van de Grebbeberg sleuren. Toen de weg omhoog ging gaf ik nog een trap na door ze ogenschijnlijk met speels gemak te passeren en achter te laten. Hoewel niet persoonlijk bedoeld was de wraak zoet.
Het einde kwam in zicht en er werden nog wat hoogtemeters gesprokkeld op de Spoorbaanweg, Autoweg en voor de 2e maal de Defensieweg. Ik sloot nog even aan bij een groepje van een man of 15 voor de laatste 10 rustige kilometers en na 134km waren we weer terug bij het clubhuis.
Ik reed in de volle zon de parkeerplaats op waar mijn auto stond en constateerde dat deze volledig uitgestorven was. Nog vol met auto's maar geen uitgefietste mensen te bekennen, ik had ze inderdaad allemaal mijn rug laten zien.
Conclusie: mooie rit, goed weer en fantastische benen die een gemiddelde hadden geproduceerd van 31,1 km/uur. Ik genoot nog even een kwartiertje van de warme zonnestralen en reed daarna uiterst tevreden naar huis. Tot volgend jaar!

Goede donderdag

Na het werk snel weer op de fiets en ik was benieuwd hoe de benen zouden aanvoelen na de pittige krachttraining van afgelopen dinsdag. Een intensieve duurtraining stond op het programma en ik wilde eens even kijken hoe snel ik mijn favoriete rondje Puttershoek zou kunnen rijden.
Het weer was in ieder geval gunstig om er een flink tempo tegenaan te gooien, 16 graden en een zwakke wind uit het zuiden.
Het eerste stuk tot aan de van Brienenoordbrug rustig aan maar daarna kon het gas en het "grote mes" erop. Nou ja, 48 x 15 is een redelijk mes zogezegd.
Met de hartslag zo rond de 140-145 en op de grens van D1 en D2 ging het zo 2 uur door met een snelheid schommelend tussen de 35 en 36. Op de terugweg nog een keer voluit de brug op en daarna de laatste 7km rustig uitrijden.
Alles bij elkaar (warming-up, cooling-down, bruggen en tunnels op en af, scherpe bochten, afremmen en optrekken) kwam ik uit op een mooi gemiddelde van 33,1 km/uur en reed ik de 68km in 2 uur en 3 minuten. Tevreden en de benen voelden super.
Terugbladerend in de trainingsresultaten van vorig jaar kwam ik uit op 29 juli 2008 toen ik precies hetzelfde rondje in precies dezelfde tijd reed. Maar dat was in juli en niet begin april! Nog meer redenen om tevreden te zijn ook gezien het relatieve gemak waar het mee ging.
Ik voel me dan ook ontzettend fit op het ogenblik en ik hoop dat ik dit zo vol kan houden want de Shimano Fiets Challenge is al over 3 weken.
Een hele goede donderdag en met morgen een goede vrijdag er achteraan betekent in ieder geval een goed begin van het lange paasweekend.

Sportzondag

Het zou vandaag een drukke dag worden met veel sportieve bezigheden. De Rotterdam Marathon, zo dichtbij huis wilde ik daar wel even live en "en route" wat van zien. De Ronde van Vlaanderen, volgens velen de mooiste klassieker, moest natuurlijk ook op tv gevolgd worden. En dan wilde ik graag ook zelf nog even wat gaan fietsen om de spieren een beetje los te rijden. Deze sportzondag moest ik dus even in een mooi tijdschema vouwen.
Om 11.00 uur naar de start van de RM gekeken en de eerste 20km ongeveer, daarna snel verkleed en op de racefiets richting het Kralingse Bos. Toen de eerste 2 langs kwamen net na het 36km punt heb ik even een stukje meegefietst en ervaren wat een ongelofelijk tempo die gasten lopen. Tot aan de 38km heb ik mij in de livebeelden van Studio Sport proberen te persen, geen idee of het gelukt is. Ben ik door iemand gespot?
Daarna nog even naar de andere kant van het bos gefietst en mij daar door de mensenmassa heen gewurmd, want ik wilde nu toch nog even echt wat fietsen. Lekker rustig aan, de benen een beetje losfietsen, even de Posbank eruit rijden. Met ideaal weer (niet alleen voor de marathon), vrijwel geen wind en een lekker zonnetje, werd het een rondje via Berkel en Rodenrijs, Zevenhuizen en de Rotte en had ik bij thuiskomst totaal 63km erop zitten. Heerlijk gereden en mentaal helemaal klaar voor de apotheose van de Ronde van Vlaanderen!
Helaas geen Nederlanders in de prijzen, al reden Maaskant en de mij onbekende Johnny Hoogerland erg sterk in de finale. Er stond echter weer geen maat op Stijn Devolder en net als vorig jaar de terechte winnaar. Mooie finale al had ik wel iets meer verwacht van Pozzato.
Al met al een mooie sportzondag met 2 mooie winnaars :

Ochten(d)training

Wat een verschil! Was de vrijdag nog op en top lente met temperaturen boven de 20 graden en een overvloed aan zon, zaterdag begon de dag bewolkt en mistig en een heel stuk frisser.
Ik had de plannen om de Rabo Bergtoer te gaan rijden vanuit Ochten maar omdat er tot 10.00 uur gestart kon worden besloot ik nog even te wachten. Na het afgaan van de wekker (om 7.00 uur) kon ik mij zogezegd dus nog een keertje omdraaien.
Om te voorkomen dat van uitstel afstel kwam ging ik om even voor 9 toch maar met de auto op pad, de mist in, hopende dat het weer wat op zou knappen. En hoe dichter ik bij Ochten kwam hoe beter het eigenlijk werd, nog wel bewolkt maar het zicht was al een heel stuk beter. Ik arriveerde net even voor 10.00 en het was even zoeken naar een parkeerplek want aan het aantal auto's was te zien dat er aardig wat volk al fietsend onderweg was. Op het parkeerterrein naast de begraafplaats was nog genoeg ruimte (en lekker rustig) en 10 minuten later was ik onderweg.
Lekker wat heuveltjes pakken, ik had er zin in, en het eerste klimmetje was de Holleweg bij Doorwerth. Ik liet 2 zwartgeklede Nefit mannen makkelijk achter me en bovenaan hoorde ik ze al niet meer. Gelukkig, ik reed al een tijdje achter ze en was het luidruchtige en slappe geouwehoer van ze meer dan zat. Daarna ging het via wat kleine klimmetjes richting de Posbank, die vanuit Rozendaal via de Beekhuizenseweg werd beklommen. Een wat langere klim met echt superglad nieuw asfalt. Ging als een trein naar boven. Wat? Als een TGV! Niks lekkerder dan klimmen met goeie benen.
Daarna naar beneden en gelijk via de Schietbergseweg (met het laatste steile stukje) nog een keer omhoog. Jammie! Hoe we daarna zijn gereden (ik reed inmiddels in een klein groepje van TCW) weet ik niet meer, wel dat we op een gegeven moment voor de 3e keer bovenop de Posbank waren. Het groepje besloot bovenop op wat maten te wachten en ik ging daarna alleen door de Schaapsallee op richting Laag Soeren. Zo bleven we dus een beetje rond de Posbank toeren waarbij we ook over het door mij verafschuwde fietspad, wat uitkomt bij Schaarsbergen, werden gestuurd. Hier had ik vorig jaar ook al een paar keer gereden en gevloekt op de kuilen en hobbels, wat een k...fietspad!
Na Schaarsbergen ging het via Wolfheze richting Bennekom en na Wageningen kwam de Grebbeberg al snel in zicht, de laatste klim van vandaag. Nog even er tegenop knallen en daarna in Rhenen de brug over richting Kesteren. Inmiddels was ik al 127km onderweg maar werden we toch nog even via een omweggetje naar Ochten gestuurd zodat er uiteindelijk 134 km op de teller stond toen ik weer bij de auto arriveerde na 4 uur en 27 min. fietsen.
Een lekkere tocht en de 820 hoogtemeters waren heel makkelijk verteerd. Volgende week weer deze kant op voor de Toerklassieker Veenendaal-Veenendaal! Ben benieuwd of er weer net zo'n massale deelname zal zijn als vorig jaar.


Ja, ja, een lekker nerveus grafiekje van hartslag en hoogteprofiel.

Lente voor werk

Om extra van de lente en het fietsen genieten had ik vandaag een vrije dag genomen. Even het werk verschoven ten gunste van het voorjaar. En vandaag werd er door het mooie weer dus voor het eerst in korte broek gereden. Dat was even schrikken voor iedereen toen ik net even na 10.00 uur de deur uitstapte! Gelukkig was ik al snel uit het zicht verdwenen richting het noordoosten, daar waar de wind vandaan blies.
Korte mouwtjes durfde ik nog niet aan zeker gezien de toch wel stevige wind en die armen worden toch wel bruin, in ieder geval 10x zo snel als mijn benen. Dat halen ze wel in.
Ik had de route de vorige avond al op bikemap.net uitgezet en in mijn geheugen geprint dus al fietsend liet ik het filmpje in mijn hoofd afdraaien en ging het dus eerst richting de Reeuwijkse Plassen. Een prachtig stukje Zuid-Holland waar ik eigenlijk te snel al weer voorbij was in de richting van Bodegraven en de Meije, nog zo'n mooi groen deel van de Randstad. Het was lekker rustig op de weg dus ondanks de flinke tegenwind kon ik toch nog wel van de natuur genieten.
Daarna ging het verder langs de Kromme Mijdrecht naar de Hoef en bij Uithoorn stak ik de brug over om verder de Amstel richting Amstelveen te volgen. Hier stond de wind echt recht op de kop en liep mijn hartslag toch aardig op en was het flink werken geblazen. Na ruim 2 en een half uur tegen de wind in beuken kwam bij Ouderkerk a/d Amstel het keerpunt en kreeg ik de wind in de rug. Nu voelde ik pas echt dat het lekker warm was geworden.
Net voor Vinkeveen hoorde ik in een hobbelige bocht het typische geluid van een brekende spaak en toen ik daarna een tikkend geluid hoorde en een klein slagje in mijn achterwiel zag werd mijn vermoeden bevestigd. Ik stopte even om de gebroken spaak tussen 2 andere te buigen zodat het tikkende geluid weg was en daarna kon ik verder. De slag in mijn wiel viel erg mee en met fietsen merkte ik er verder weinig van dus kon het vrolijk verder richting kasteel Haarzuilens.
De snelheid zat er zo voor de wind lekker in en ik had er inmiddels precies 107 km op zitten toen ik Harmelen binnenreed. Even het centrum door en daarna over de snelweg heen richting Montfoort en Oudewater.
Bij Haastrecht stak ik het water over en vervolgde mijn weg richting Gouda en Krimpen a/d IJssel, daarna nog een keer via de Algerabrug terug het water over om weer in Capelle te arriveren.
Een mooie tocht zo voor een doordeweekse donderdag en het was een hele goede beslissing geweest om even het werk achter mij te laten, want wat is er nou mooier dan met zulk prachtig lenteweer te gaan fietsen! Niks toch?
Het totaal van deze dag was 157km in 5 uur en 4 minuten. Een mooi gemiddelde van exact 31 km/uur. Het was alleen nog even een vrijdagje uitblazen op kantoor en dan stond er alweer een sportief weekend voor de deur, met.........de Ronde van Vlaanderen (vóór de tv)!

Bike route 141644 - powered by Bikemap