skip to main |
skip to sidebar
Het werd eens tijd om de stress van het werk even achter mij te laten dus zat ik afgelopen dagen lekker in Drenthe. Een lang weekend op Bospark Lunsbergen vlakbij Borger.
Zaterdag een lange duurtraining gedaan, eerst van Borger naar Hoogeveen gereden en bij het binnenrijden van Hoogeveen de pijlen gevolgd naar het clubhuis van Toerclub De Peddelaars. Die organiseerden deze dag de 2 Provinciëntocht met afstanden van 40, 65 en 130 km. Ik besloot om de 65km te rijden want met een "warming-up" en "cooling-down" van ± 38km leek me dat wel voldoende, zeker na de verkoudheid van afgelopen week.
Een mooie route die dus door 2 provincies liep (Drenthe en Overijssel) en o.a. via IJhorst, Staphorst, Meppel, Koekange en Echten was uitgezet en erg goed uitgepijld. Grote fluorescerend oranje met zwarte pijlen die je echt al op 200 meter afstand zag hangen dus verkeerd rijden was echt onmogelijk! En ook het weer was prima, een lekker zonnetje die mij op een gegeven moment zelfs aan het twijfelen bracht en mij bijna deed besluiten om in korte broek verder te fietsen. Ik kon de verleiding echter onderdrukken en de witte kuiten bleven ingepakt.
Ter hoogte van Echten pikte ik voor de laatste 5 km nog even aan bij een duo die mij passeerden en de 130km hadden gereden. Van rustig uitrijden was bij de 2 geen sprake want de snelheid lag dicht tegen de 35 per uur aan, met de wind mee, dat wel.
Eén kilometer voor het einde van de rit sloeg ik linksaf om aan de terugrit naar Borger te beginnen, nog ruim een uur met een lekker windje in de rug en precies dezelfde weg terug. Maar nu was links rechts geworden en rechts was links en dan ziet het er toch allemaal net weer wat anders uit.
Na 4 uur en 48 minuten en totaal 142km was ik weer terug op het bungalowpark, nog ruim op tijd voor de eerste regendruppels naar beneden kwamen. Regen die, afgewisseld met motregen en een paar droge uurtjes, de hele zondag nog zou aanhouden en de geplande fietsrit veranderde in een lange boswandeling. En dan te bedenken dat het in Rotterdam de gehele zondag stralend weer was!
Het is al weer 2 weken geleden dat ik een mailtje ontving met betrekking tot de "Granfondo Fausto Coppi" die op 21 juni 2009 zou plaatsvinden. Door de hevige sneeuwval ligt er 12 meter (!) sneeuw op de Colle della Fauniera, 1 van de bergen in de route, waardoor de organisatie nu reeds heeft besloten de cyclo te verzetten naar 30 augustus 2009!
Daar is Ton niet blij mee.
Hoewel ik niet aan de deskundigheid twijfel van de mensen ter plekke, vind ik het toch aan de vroege kant (4 maanden van tevoren) om het nu al te verplaatsen en ik had deze cyclo juist uitgekozen omdat 'ie zo mooi te combineren was met de Marmotte.
Maar goed, de cyclo-agenda is rijk gevuld dus : arriverderci Fausto et bienvenue Morzine!
Op 21 juni wordt de cyclo "La Morzine Vallee d'Aulps" georganiseerd, o.a. over de Col de Joux Verte en La Plagne (even bellen met Michael voor info). Zie bijgaand filmpje over de editie van vorig jaar. Lijkt me een mooie, gemoedelijke, niet zo massale cyclo in ook een prachtig gebied. Geen slecht alternatief dacht ik zo en daar heb ik geen sneeuwkettingen nodig!
Nog even een overzicht van afgelopen week.
Na 2 trainingen op de Tacx waarbij er zoveel lichaamsvocht geproduceerd werd dat ik blij ben dat ik een zwemdiploma heb, was de afgelopen zaterdag weer gereserveerd voor een lange duurtraining. De zon die in de vroege ochtenduren scheen werd, toen ik even niet oplette, zomaar ineens ingeruild voor een dikke mist. Ik heb een half uurtje langer gewacht maar daarna ben ik toch maar gewoon gaan fietsen in de hoop dat de mist wel weer zou verdwijnen. Na een krap uurtje onderweg was dat ook zo en kwam de zon weer terug al was die wat minder uitbundig dan een paar uur eerder.
Zonder al teveel in detail te treden (kijk maar op onderstaand kaartje voor de route) was het weer een mooi ritje met een nieuw stukje erbij waar ik nog niet eerder gefietst had (het meest westelijke stukje op de kaart om het water heen). Na net geen 5 uur fietsen en 147 km was ik weer thuis.
Mijn laatste wapenfeit tot heden want die zaterdagavond werd ik (niet blij) verrast met de verschijnselen van een opkomende verkoudheid (keelpijn, verstopte neus), de mist was in mijn hoofd blijven zitten.
De extreem zonnige zondag moest ik dus helaas fietsloos voorbij laten gaan en ook de daarop volgende maandag en dinsdag werden overheerst door snot, tempo (de zakdoekjes) en aspro's.
Vandaag is het echter weer een heel stuk beter en ga ik zometeen even een uurtje losfietsen op de Tacx. Even de laatste virusrestjes op hun donder geven! Ciao!
Vandaag begon de meteorologische lente en ook alle weervoorspellers op tv kondigden enthousiast wel temperaturen van 13, 14 graden aan! Ik stond dan ook goedgehumeurd en met niet eens zulke vermoeide benen op en zag buiten een bleek zonnetje schijnen. Handenwrijvend en mij verheugend op een mooi lenteritje zette ik mij aan het ontbijt.
Het enthousiasme werd ietwat getemperd toen ik mij om een uur of half 10 klaarmaakte voor een geplande rit van zo'n 3 en een half uur. Het zonnetje was inmiddels weer verdwenen en had plaats gemaakt voor een dicht wolkendek en de temperatuur buiten bleef steken op een schamele 7 graden. Zin om te fietsen had ik echter nog steeds dus om 10.00 uur ging ik op weg.
De wind kwam vandaag uit een heel andere richting dus het werd een rondje IJsselstein en via de Lekdijk langs Schoonhoven weer terug een kilometer of 100.
Vanaf Gouda tot ongeveer Montfoort kwam ik regelmatig kleine groepjes fietsers tegen, teveel om als toeval aan te merken. Nadat de verwondering hierover was verdwenen realiseerde ik mij al gauw dat het toertochtenseizoen weer was begonnen. Dit was natuurlijk het eerste weekend van de georganiseerd ritten op de weg!
Toen ik na IJsselstein de Lekdijk opdraaide en de wind schuin in de rug kreeg werd dit meteen duidelijk bevestigd door een geel met rode pijl met groot de letters "DTC" erop.
Met de wind in de goede richting ging het lekker richting Schoonhoven maar de zon liet het nog steeds afweten en het werd zelfs een beetje mistig. Was dit nou die voorspelde lente?
Net voorbij de zilverstad begonnen zelfs enige druppels regen te vallen wat gelukkig niet doorzette maar toen ik even later bij Krimpen a/d Lek was waren de straten kletsnat, hier was duidelijk een steviger buitje gevallen. Gelukkig was de regen maar van korte duur en de zon begon nu zelfs te schijnen zodat ik de laatste 15km toch nog een beetje crocusgevoel ervaarde.
Na 3 uur en 15 minuten reed ik Capelle binnen, net iets te vroeg naar m'n zin dus ik plakte er nog even een mini-rondje aan vast zodat ik precies na 3.30 uur en 102 km weer voor mijn deur stond. Lekker gereden en nu de wolken eindelijk plaats hadden gemaakt kon ik mijn fiets toch nog lekker in het zonnetje schoonmaken.
