woensdag 5 maart 2008

Bonje in de tent

Hoewel ik het internationale profwielrennen natuurlijk op de voet volg, wil ik er eigenlijk in mijn weblog niet zoveel op in gaan, want daar zijn andere websites veel duidelijker en uitvoeriger in. Toch wil ik wel even kwijt dat de UCI en de ASO met het uitvechten van hun moddergevecht, over de rug van de renners, net zo hard bezig zijn om de wielersport om zeep te helpen als de dopingperikelen dat de afgelopen jaren deden. Het kan toch niet zo zijn dat je als profwielrenner/-ploeg moet kiezen tussen óf Parijs-Nice wel rijden en daarna door de UCI een half jaar geschorst worden en uitgesloten voor deelname aan het WK óf niet in Parijs-Nice starten en dan door de ASO te worden uitgesloten voor deelname aan de Tour de France. Dat komt de geloofwaardigheid van de sport niet ten goede. De UCI en de ASO moeten maar eens goed om de tafel gaan zitten en als volwassen mensen met elkaar praten en geen machtsspelletjes meer blijven spelen. Als ze dat wel blijven doen dan moeten de Protour-ploegen één lijn trekken en gewoon in "De rit naar de zon" van start gaan. Dan organiseert Hein Verbruggen en z'n UCI het WK maar met wielrenners uit Burkina Faso en de Fiji-eilanden, goed voor de sponsors en de kijkcijfers!
We willen mooi wielrennen zien en niet dat gezeur van al die bobo's! Zo, en dat wou ik effe kwijt!

Thuistraining

Vandaag (dinsdag 4 maart) was het weer eens tijd voor een training op de hometrainer. Na een hele mooie dag met veel zon was het in de avonduren goed mis, een knetterende hagelbui op m'n kop van m'n werk naar huis. Ook de andere vormen van water kwamen de rest van de avond naar beneden dus het was deze keer binnen blijven.
M'n oude Koga ging weer in de Swing en werd voor de tv gezet, klaar voor anderhalf uur stilstaand werk. Het werd een gewone D1-training, hartfrequentie netjes rond de 130 en het voordeel van de hometrainer is wel dat je hartslag gedurende die anderhalf uur mooi constant blijft, geen windvlagen, bochten, stoplichten, heuveltjes e.d. Om de verveling tegen te gaan had ik eerst het idee om de 2e helft van de wedstrijd AC Milan - Arsenal af te kijken maar het werd toch maar een DVD'tje in de speler : "I, Robot" met Will Smith. Een film uit 2004 die kort gezegd gaat over robots die in opstand komen. Kijk op IMDB.com of op movie2movie.nl voor een uitgebreidere beschrijving. Best een onderhoudende film die in ieder geval de fietstijd wat sneller deed gaan.
Drijfnat van het zweet (nog zo'n voordeel van binnen fietsen) kroop ik na anderhalf uur weer van het zadel en werden alle attributen weer netjes opgeborgen. Nog even wat buikspieroefeningen er achteraan en de tarining voor de dinsdagavond zat er weer op. Hopelijk donderdag weer lekker buiten, want ondanks de leuke film gaat er toch niks boven fietsen in de frisse buitenlucht.

maandag 3 maart 2008

Een nieuw jasje

Niet gelijk wegzappen of in dit geval wegsurfen, dit is nog steeds hetzelfde weblog alleen in een ander, nieuw jasje. En nog steeds reuze interessant al zou je dat aan het aantal reacties niet zeggen want dat zijn er tot op heden 0! Allemaal mensen zonder mening? Nee toch zeker. Misschien is het een kwestie van niet weten hoe, daarom de volgende korte cursus "reactie plaatsen".

Reageren op een bericht:

Niks aanmeldprocedures, je kunt direct reageren en wel zo:

1. Onderaan elk bericht vind je de tekst: geplaatst door… , .. reacties . Klik op die tekst "..reacties" en je krijgt een nieuw scherm.
Rechtsboven op dat nieuwe scherm staat de tekst "laat een reactie achter" met daar onder een wit, leeg vierkant.

2. Klik binnen dat vierkant en begin je reactie in te typen. Onderteken je reactie binnen dat witte vierkant, met je naam, bijnaam of met niets.

3. Daarna selecteer je je identiteit (na de tekst: kies een identiteit) door het lege bolletje voor de Tekst "Anoniem" aan te klikken, het lege bolletje wordt dan groen van binnen.

4. Klik daarna op de tekst "reactie publiceren"

Na een paar seconden staat helemaal boven aan op dezelfde pagina "de reactie is gepubliceerd"

Klaar is Kees (of wie dan ook).

Zo en nu maar afwachten. Niet allemaal tegelijk gaan reageren natuurlijk anders kan ik het niet bijhouden.
Er is sneeuw op komst dus dat zal morgenavond wel "huiskamerfietsen" worden oftewel op de hometrainer. Kan ik gelijk weer eens een filmpje kijken (tijdens het fietsen) want dat is ondertussen ook al weer een tijdje geleden. Na morgenavond kan je hier dus ook gelijk terecht voor een filmbespreking. Sla je 2 vliegen in 1 klap, als dat geen reacties oplevert weet ik het ook niet meer. Tot morgen!

zondag 2 maart 2008

Grensverleggend fietsen

Vanochtend hetzelfde weerbeeld als gisteren alhoewel in iets vriendelijker mate. Een flinke wind vanuit het westen oftewel naar het oosten toe. En wat ligt er ten oosten van ons land? Juist, Duitsland! Ik zie de gefronsde voorhoofden al voor me maar het is veel minder ver dan je denkt, en veel minder inspannend dan je denkt met een westenwind zoals vandaag in de rug. De rit (die ik al langere tijd in het hoofd had, uitgewerkt en al) naar de oosterburen ging om 9.00 uur van start, rugzakje om en met de wind in de denkbeeldige zeilen. Het aantal gehuchten, veerpontjes, dorpjes en steden ga ik hier natuurlijk niet allemaal opnoemen, dat zou een saaie boel worden, maar de gehele route is natuurlijk weer te bekijken op www.bikely.com oftewel hier.
Even het verhaal vooruitspoelen.........en na 4 uur en 4 minuten stond ik in het plaatsje Wyler voor het grensbord "Deutschland" (zie foto). Het was een makkie, ja echt, het was een makkie. Op sommige stukken met de wind recht in de rug ging het soms met een gangetje van 40 km/uur en voor je het weet sta je internationaal te bellen (wat ik met mijn mobieltje had kunnen doen................maar niet heb gedaan). Na deze grensverleggende gebeurtenis zat ik 2 km verder al weer in het vertrouwde Nederland en ging het richting het station van Nijmegen.
Ik moet toegeven, het was vandaag de weg van de minste weerstand, maar profs trainen ook regelmatig achter de brommer dus waarom ik niet? De wind was vandaag MIJN brommer! Ik ging natuurlijk met de trein terug naar Capelle, dat voelde je natuurlijk al aankomen, en in zo'n treincabine voel je niks van die wind tegen, echt niet. 's Ochtends om 9.00 uur vertrokken en om 16.00 uur stapte ik weer over de drempel met een voor 2 maart schandalige afstand van 143 km op de teller. Dat telt lekker aan hoor! Het was al met al weer een vet (anders begrijpen de jongere lezers het niet) fietsweekend. Weersvoorspellers bedankt!

Storm!

Ze waren het allemaal met elkaar eens. Alle weersvoorspellers brachten dezelfde boodschap voor het weekend : westerstorm! Dat was vrijdagavond dus afwachten of er überhaupt dit weekend wel buiten gefietst kon worden. Zaterdagochtend bij het wakker worden uit een diepe slaap (het onweer, de bliksem en de hagelstenen van die nacht zijn totaal aan mij voorbijgegaan!) opende ik snel de gordijnen zag ik de buiten bomen zo wild heen en weer gaan dat fietsen onmogelijk leek. Het was dus wachten geblazen tot de wind wat minder zou worden. Op zich kwam dat een relaxed opstaan wel ten goede, op het gemak ontbijtje klaargemaakt, muziekje opgezet, bakkie koffie, een lekker rustig begin van het weekend.
Het nieuws, teletext en weeronline (check,check,dubbelcheck!) toverden onwetend een glimlach op mijn gezicht: het zou in de loop van de ochtend beter worden met zelfs wat zon. Mijn geduld werd nog even op de proef gesteld maar om 14.00 uur ging ik toch nog van start voor een rondje Westland die je hier kunt bekijken. Dat betekende eerst tegen een nog flinke wind in boksen, maar daarna, net als na het beklimmen van een berg, ligt er altijd een beloning voor je inspanningen te wachten. Windje 6 in de rug de route terug!
Zoals ik al eerder vertelde wordt ik sinds vorig weekend weer geplaagd door een vervelende tik in de trapas en omdat ik op de terugweg vlak langs mijn vaste fietsenmaker kwam, wipte ik vlak voor sluitingstijd nog even bij hem binnen voor een snelle analyse van het probleem. Helaas kon hij op het oog en oor geen direct duidelijke oorzaak vinden dus gelijk even een afspraak vastgelegd voor onderhoud van de fiets. Daarna was het nog 20 min. voor de wind naar huis en na krap 3 uur en 83km stond ik weer in de windstilte van de woonkamer. Een heftig, op sommige stukken ademafsnijdend tochtje maar tevreden dat het op deze stormachtige zaterdag toch was gelukt om wat zweet kwijt te raken. Voor de 2e dag van het weekend waren de voorspellingen ongeveer hetzelfde en maakte de uitvoering van een idee wat ik al een tijdje had ineens heel goed mogelijk..........