Zaterdag 23 februari 2008.
Volgens het KNMI zou het een lenteweekend worden. Toen ik de gordijnen zaterdagochtend opensloeg was de lente echter in geen velden of wegen te bekennen. Een dikke mist verpestte direct mijn uitzicht en ochtendhumeur. De korte broek en zonnebrand werden weer opgeborgen (bij wijze van spreken dan) en ik besloot te wachten totdat de mist een beetje was opgetrokken. Om half 11 kon ik niet langer wachten en besloot toch maar op pad te gaan voor een rondje Brielse Maas. De mist werd gelukkig al gauw een stuk minder mede door de stevige wind die er stond. Gelukkig had ik een van mijn favoriete trainingsrondjes uitgekozen en zat ik ondanks de valse start toch weer met plezier op de fiets. Deze keer ging het tegen de klok in dus eerst via Barendrecht, de Oude Maas, Rhoonse Grienden, Hoogvliet, de brug over bij Spijkenisse en langs het Hartelkanaal, waar ik af en toe moest slalommen tussen de schapen door. Via de brug bij het Brielse Meer ging het naar de andere kant van het water en nu met de wind schuin in de rug richting Zwartewaal en Heenvliet, langs de Bernisse (zie korte video en schrik niet van het hoofd wat ineens in beeld verschijnt!) richting de pont over het Spui naar Nieuw-Beijerland. Vervolgens ging het met een aardig tempo over het Zalmpad, achter Oud-Beijerland langs, richting de Heinenoordtunnel. Na de Heinenoordtunnel weer via Barendrecht en de van Brienenoordbrug tot aan Capelle a/d IJssel. En je voelt ‘m natuurlijk al aankomen. Toen ik weer thuis was ging de zon schijnen! De routes die ik rij kun je in het vervolg (dit is de 1e) terugvinden op Bikely.com een website waar allerlei fietsroutes op worden “gedumpt” door fietsliefhebbers over de hele (bewoonde) wereld. Een erg nuttige en informatieve site waar ik zelf al wat leuke ideeën vanaf heb gehaald (je kunt de routes downloaden en importeren in Google Earth). Na de rit de gegevens uit m’n fietscomputer gelezen (106 km en 3 uur en 38 min fietstijd) waaruit bleek dat de gemiddelde snelheid toch al aardig omhoog gaat. Ik heb ook gemerkt dat ik steeds harder moet fietsen om m’n hartslag in de betreffende zone te houden, een teken dat m’n conditie nog steeds stijgende is. En dat terwijl ik nog niet echt veel intensieve trainingen heb gedaan, maar vooral duurtrainingen. Volgende maand zal dat gaan veranderen en ik ben dan ook benieuwd of de vooruitgang dan net zo doorzet als op dit moment. Vergeet niet om al deze spannende ontwikkelingen richting de Marmotte te lezen!
P.S.
Mocht je de behoefte hebben om op een van de berichtjes te reageren, laat die kans dan niet aan je voorbij gaan en reageer. Graag zelfs!
maandag 25 februari 2008
donderdag 21 februari 2008
Buitenstebinnen
Donderdag 21 februari 2008.
Na het werk snel naar huis (half uurtje fietsen, buiten is het droog), snel omkleden, iets eten en energiedrankje (het is nog droog), licht op de fiets monteren, niks vergeten? Helm op, lift naar beneden en starten maar (donkere wolken, maar nog steeds droog). Ik fiets richting de Algerabrug en neem het fietspad richting Schoonhoven met een pittig windje in de rug, straks tegen de wind in terug kan ik mooi m'n interval (3 x 8 min. D3 met 8 min. herstel) doen. Het is nog steeds droog, maar volgens mij voel ik een druppel want zweten doe ik nog niet. Ik had gedacht dat er verlichting langs deze weg was, maar dat blijkt dus niet zo te zijn, ik ga door maar begin langzaam spijt te krijgen van de gekozen route. Even verder is het fietspad opgebroken, wel sodeju, dat is onverwacht, ik sla linksaf het fietspad op richting Ouderkerk a/d IJssel. Aan het eind keer ik om en rij dezelfde weg terug, nu met de wind tegen. Potverdikkie, het begint te regenen! Ik bedenk me dat ik niet moet zeuren, maar fietsen, en in de nu toch wel flinke regen duw ik mijn hartslag door de wind naar 162 slagen en weet dit goed vast te houden. De 3 intervals gaan eigenlijk prima ondanks de omstandigheden, maar ik besluit wel om hierna gelijk richting huis te rijden en om op de hometrainer uit te rijden, het wordt me te donker, te nat en te glad hier buiten.
Tien minuten later zit ik in een warme, droge huiskamer, met een vormeloze berg natte fietskleren in de hal, op mijn hometrainer. De 4o minuten duren deze keer veel korter en dat zelfs zonder tv. Een beetje chaotische training, heeft u het kunnen volgen? Ik moest ook de nodige moeite doen. Zo, en nu nog even die vuile zooi wassen, zo blijven we lekker bezig.
Na het werk snel naar huis (half uurtje fietsen, buiten is het droog), snel omkleden, iets eten en energiedrankje (het is nog droog), licht op de fiets monteren, niks vergeten? Helm op, lift naar beneden en starten maar (donkere wolken, maar nog steeds droog). Ik fiets richting de Algerabrug en neem het fietspad richting Schoonhoven met een pittig windje in de rug, straks tegen de wind in terug kan ik mooi m'n interval (3 x 8 min. D3 met 8 min. herstel) doen. Het is nog steeds droog, maar volgens mij voel ik een druppel want zweten doe ik nog niet. Ik had gedacht dat er verlichting langs deze weg was, maar dat blijkt dus niet zo te zijn, ik ga door maar begin langzaam spijt te krijgen van de gekozen route. Even verder is het fietspad opgebroken, wel sodeju, dat is onverwacht, ik sla linksaf het fietspad op richting Ouderkerk a/d IJssel. Aan het eind keer ik om en rij dezelfde weg terug, nu met de wind tegen. Potverdikkie, het begint te regenen! Ik bedenk me dat ik niet moet zeuren, maar fietsen, en in de nu toch wel flinke regen duw ik mijn hartslag door de wind naar 162 slagen en weet dit goed vast te houden. De 3 intervals gaan eigenlijk prima ondanks de omstandigheden, maar ik besluit wel om hierna gelijk richting huis te rijden en om op de hometrainer uit te rijden, het wordt me te donker, te nat en te glad hier buiten.
Tien minuten later zit ik in een warme, droge huiskamer, met een vormeloze berg natte fietskleren in de hal, op mijn hometrainer. De 4o minuten duren deze keer veel korter en dat zelfs zonder tv. Een beetje chaotische training, heeft u het kunnen volgen? Ik moest ook de nodige moeite doen. Zo, en nu nog even die vuile zooi wassen, zo blijven we lekker bezig.
Time flies when you're having fun
Dinsdag 19 februari 2008.
Er zijn trainingen waar heel weinig over te vertellen is. In tegenstelling tot een mooie rit door het Hollands landschap waarover nog het een of ander te melden is, is een training op de hometrainer bovenal saai en soms een ware helletocht. Deze dinsdagavond, met buiten een koude gure wind, stond er dus zo'n ritje op het programma. Met m'n oude Koga Miyata in de hometrainer (Tacx Swing) voor de tv (voetbalwedstrijd Liverpool - Internazionale) gingen we van start.
Misschien lag het aan de test van de dag ervoor of aan de voetbalwedstrijd of misschien gewoon aan mijzelf, maar na 20 minuten begon ik al op m'n klokje te kijken en verlangde ik alweer na het einde! Wat een ellende, ik had nog ruim een uur te gaan en ik vond er nu al geen r......t meer aan! Tegenwoordig vliegt de tijd, met alles wat je doet. Heb je ook dat idee? Moet je eens op een hometrainer gaan zitten, dan piep je wel anders! Gelukkig is m'n zelfdiscipline met het stijgen van m'n conditie meegegroeid en kon ik toch nog 1,5 uur volmaken, maar om nou te zeggen dat ik het naar m'n zin had, nou nee. Maar goed, dat soort avonden kan je wel eens hebben, je hebt gezweten, daarna snel vergeten en vervolgens maar wat eten (het is nog lang geen Sinterklaas, maar het rijmen gaat al lekker). Hopen dat het donderdagavond droog is dan ga ik lekker weer naar buiten, donker of niet! Oh ja, Kuyt scoorde de 1-0, was er toch nog iemand blij.
Er zijn trainingen waar heel weinig over te vertellen is. In tegenstelling tot een mooie rit door het Hollands landschap waarover nog het een of ander te melden is, is een training op de hometrainer bovenal saai en soms een ware helletocht. Deze dinsdagavond, met buiten een koude gure wind, stond er dus zo'n ritje op het programma. Met m'n oude Koga Miyata in de hometrainer (Tacx Swing) voor de tv (voetbalwedstrijd Liverpool - Internazionale) gingen we van start.
Misschien lag het aan de test van de dag ervoor of aan de voetbalwedstrijd of misschien gewoon aan mijzelf, maar na 20 minuten begon ik al op m'n klokje te kijken en verlangde ik alweer na het einde! Wat een ellende, ik had nog ruim een uur te gaan en ik vond er nu al geen r......t meer aan! Tegenwoordig vliegt de tijd, met alles wat je doet. Heb je ook dat idee? Moet je eens op een hometrainer gaan zitten, dan piep je wel anders! Gelukkig is m'n zelfdiscipline met het stijgen van m'n conditie meegegroeid en kon ik toch nog 1,5 uur volmaken, maar om nou te zeggen dat ik het naar m'n zin had, nou nee. Maar goed, dat soort avonden kan je wel eens hebben, je hebt gezweten, daarna snel vergeten en vervolgens maar wat eten (het is nog lang geen Sinterklaas, maar het rijmen gaat al lekker). Hopen dat het donderdagavond droog is dan ga ik lekker weer naar buiten, donker of niet! Oh ja, Kuyt scoorde de 1-0, was er toch nog iemand blij.
Binnenstebuiten
Maandag 18 februari 2008.
Ik was het al een hele tijd van plan, maar nu met het rijden van de Marmotte in het vooruitzicht moest het er toch maar eens van komen : de uitgebreide sportkeuring.
Het was een mooie zonnige maandagmiddag dus lekker met de fiets naar Rotterdam-Zuid naar het Sport Medisch Adviescentrum in het Topsportcentrum pal naast de Kuip. Gelijk de spieren een beetje losgefietst want er stond natuurlijk ook een maximaaltest op het programma, zeg maar een klein klimtijdritje!
Voor een ieder die ook geïnteresseerd is in zo’n keuring zal ik even het protocol nalopen. Eerst wordt er een lijst met de bekende standaardvragen over je medische verleden, voeding, blessures, eetpatroon e.d. afgehandeld in een gesprek met de sportarts. Daarna beluistert de arts je hart in rust, de bloedvaten, de organen in de buikholte en worden de gewrichten en lenigheid van de verschillende spiergroepen onder de loep genomen. Vervolgens worden er een aantal meetgegevens verzameld zoals lengte, gewicht, vetpercentage, cholesterol en hemoglobinegehalte van het bloed, onderzoek van de urine en een ogentest. Daarna wordt de longfunctie gemeten, er wordt een hartfilmpje gemaakt in rust en wordt de bloeddruk in rust gemeten. Daarna op de fiets voor de inspanningstest!
Volgeplakt met elektrodes (welke ook nog eens met veel (!) tape worden vastgezet tegen het loslaten, ik leek wel een ingepakt kerstpakketje) begin je met 2 minuten fietsen met een lichte belasting van 50W en is het de bedoeling om de trapfrequentie tussen de 70 en 100 te houden. De belasting, tijd en frequentie zijn hierbij zichtbaar op een schermpje op het stuur. Na de eerste 2 minuten wordt vervolgens de belasting telkens elke minuut met 25W verhoogt. Tijdens het fietsen wordt tevens regelmatig de bloeddruk gemeten en wordt uiteraard ook een hartfilmpje gemaakt. Als fietser is dit natuurlijk het onderdeel wat je het meest interesseert (alle andere gegevens zijn natuurlijk ook van groot belang!) want de gegevens uit de inspanningstest zijn direct toepasbaar in je training. Zo zijn de waardes van je VO2max en je maximale hartslag van directe invloed op de verschillende trainingszones, belangrijk om te weten dus. Bovendien geven de gegevens uit de inspanningstest een goed beeld hoe je er conditioneel voor staat. Ik probeerde de frequentie zo lang mogelijk op 85 te houden, maar bij een belasting van 425W kon ik het beentempo niet meer boven de 70 houden en eindigde de test voor mij, waarbij de laatste minuut niet helemaal werd voltooid. Hierna volgt er nog een gesprek met de arts en worden de geregistreerde gegevens besproken en wordt hiermee de keuring afgerond.
Ik had zelf wel verwacht dat het goed zat met de conditie, maar de resultaten bleken nog beter te zijn dan ikzelf van tevoren had gedacht. Onderstaand enkele waarden:
Lengte : 1.82 m
Gewicht : 75,4 kg
Vetpercentage : 12,1 %
Cholesterol : 4
Hb (ijzer) : 8,5
Rusthartslag : 48
Bloeddruk : 110 / 70
Maximale belasting : 412 watt, overeenkomend met 5,5 watt per kg lichaamsgewicht
Maximale hartslag : 185 = 106% van verwachte waarde (= 175)
Hartfrequentie na 3 min. herstel : 106
VO2max (zuurstofopnamecapaciteit) : 67,1 ml/kg/min
Met een getekende medische verklaring in de pocket (nodig voor inschrijving Marmotte) en zelfvertrouwen van hier tot Tokyo fietste ik in het late middagzonnetje richting huis en nog nooit ging ik zo makkelijk over de Van Brienenoordbrug als afgelopen maandagmiddag!
Ik was het al een hele tijd van plan, maar nu met het rijden van de Marmotte in het vooruitzicht moest het er toch maar eens van komen : de uitgebreide sportkeuring.
Het was een mooie zonnige maandagmiddag dus lekker met de fiets naar Rotterdam-Zuid naar het Sport Medisch Adviescentrum in het Topsportcentrum pal naast de Kuip. Gelijk de spieren een beetje losgefietst want er stond natuurlijk ook een maximaaltest op het programma, zeg maar een klein klimtijdritje!
Voor een ieder die ook geïnteresseerd is in zo’n keuring zal ik even het protocol nalopen. Eerst wordt er een lijst met de bekende standaardvragen over je medische verleden, voeding, blessures, eetpatroon e.d. afgehandeld in een gesprek met de sportarts. Daarna beluistert de arts je hart in rust, de bloedvaten, de organen in de buikholte en worden de gewrichten en lenigheid van de verschillende spiergroepen onder de loep genomen. Vervolgens worden er een aantal meetgegevens verzameld zoals lengte, gewicht, vetpercentage, cholesterol en hemoglobinegehalte van het bloed, onderzoek van de urine en een ogentest. Daarna wordt de longfunctie gemeten, er wordt een hartfilmpje gemaakt in rust en wordt de bloeddruk in rust gemeten. Daarna op de fiets voor de inspanningstest!
Volgeplakt met elektrodes (welke ook nog eens met veel (!) tape worden vastgezet tegen het loslaten, ik leek wel een ingepakt kerstpakketje) begin je met 2 minuten fietsen met een lichte belasting van 50W en is het de bedoeling om de trapfrequentie tussen de 70 en 100 te houden. De belasting, tijd en frequentie zijn hierbij zichtbaar op een schermpje op het stuur. Na de eerste 2 minuten wordt vervolgens de belasting telkens elke minuut met 25W verhoogt. Tijdens het fietsen wordt tevens regelmatig de bloeddruk gemeten en wordt uiteraard ook een hartfilmpje gemaakt. Als fietser is dit natuurlijk het onderdeel wat je het meest interesseert (alle andere gegevens zijn natuurlijk ook van groot belang!) want de gegevens uit de inspanningstest zijn direct toepasbaar in je training. Zo zijn de waardes van je VO2max en je maximale hartslag van directe invloed op de verschillende trainingszones, belangrijk om te weten dus. Bovendien geven de gegevens uit de inspanningstest een goed beeld hoe je er conditioneel voor staat. Ik probeerde de frequentie zo lang mogelijk op 85 te houden, maar bij een belasting van 425W kon ik het beentempo niet meer boven de 70 houden en eindigde de test voor mij, waarbij de laatste minuut niet helemaal werd voltooid. Hierna volgt er nog een gesprek met de arts en worden de geregistreerde gegevens besproken en wordt hiermee de keuring afgerond.
Ik had zelf wel verwacht dat het goed zat met de conditie, maar de resultaten bleken nog beter te zijn dan ikzelf van tevoren had gedacht. Onderstaand enkele waarden:
Lengte : 1.82 m
Gewicht : 75,4 kg
Vetpercentage : 12,1 %
Cholesterol : 4
Hb (ijzer) : 8,5
Rusthartslag : 48
Bloeddruk : 110 / 70
Maximale belasting : 412 watt, overeenkomend met 5,5 watt per kg lichaamsgewicht
Maximale hartslag : 185 = 106% van verwachte waarde (= 175)
Hartfrequentie na 3 min. herstel : 106
VO2max (zuurstofopnamecapaciteit) : 67,1 ml/kg/min
Met een getekende medische verklaring in de pocket (nodig voor inschrijving Marmotte) en zelfvertrouwen van hier tot Tokyo fietste ik in het late middagzonnetje richting huis en nog nooit ging ik zo makkelijk over de Van Brienenoordbrug als afgelopen maandagmiddag!
zondag 17 februari 2008
Heuveltraining
Zondag 17 februari 2008.
Na de aardrijkskundeles van gisteren staat er voor vandaag een korte rit op het menu. Ik neem het ervan deze ochtend, met ontbijt op bed (door mijzelf klaargemaakt maar daarom niet minder lekker) en een warm dekbed over mij heen kijk ik naar de film “The Brothers Solomon”. Een weinig verheffende komedie dus iedereen die nu in de auto wil springen om naar de videotheek te racen adviseer ik het volgende: niet doen, bespaar jezelf de moeite! Om 11.00 uur vind ik het genoeg en maak ik mij klaar voor een rit van 2 uurtjes waarin ik wat krachttraining wil doen. Om 11.30 uur zit ik op de fiets en het verschil met gisteren is dat het nu buiten wel gelijk heerlijk weer is met veel minder wind en een aangenaam temperatuurtje van, jawel, 4 graden! Het voelt echter aan als 15 en soepel gaat het dan ook richting Gouda en Waddinxveen waar ik linksaf sla richting de Rotte. Daar wil ik wat krachttraining doen op de heuvel bij de klimmuur. Op de heuvel die aan 2 kanten aardig stijgt (de ene kant is wat steiler dan de andere) doe ik een serie van 4 keer zittend en 4 keer staand op de grootste versnelling omhoog. Eigenlijk is deze heuvel iets te kort maar het bevalt me beter dan het klimmen op de van Brienenoordbrug waar het langsrazende verkeer je openstaande longen volgooit met hun stinkende uitlaatgassen. Ik besluit om volgende keer de skiheuvel eens te proberen met m’n mountainbike, dat gaat een stuk langer en steiler omhoog. Na het krachtwerk fiets ik een deel van dezelfde weg terug langs de Rotte, waar het inmiddels flink druk is geworden met fietsers en wandelaars die net als ik van de zon genieten. Via Nieuwerkerk a/d IJssel ben ik na ongeveer een half uurtje weer terug op de plaats van vertrek. Een korte maar lekkere training en nu is het uitrusten want morgen staat er een uitgebreide sportkeuring te wachten inclusief maximaaltest. Ik kijk er nu al naar uit.
Na de aardrijkskundeles van gisteren staat er voor vandaag een korte rit op het menu. Ik neem het ervan deze ochtend, met ontbijt op bed (door mijzelf klaargemaakt maar daarom niet minder lekker) en een warm dekbed over mij heen kijk ik naar de film “The Brothers Solomon”. Een weinig verheffende komedie dus iedereen die nu in de auto wil springen om naar de videotheek te racen adviseer ik het volgende: niet doen, bespaar jezelf de moeite! Om 11.00 uur vind ik het genoeg en maak ik mij klaar voor een rit van 2 uurtjes waarin ik wat krachttraining wil doen. Om 11.30 uur zit ik op de fiets en het verschil met gisteren is dat het nu buiten wel gelijk heerlijk weer is met veel minder wind en een aangenaam temperatuurtje van, jawel, 4 graden! Het voelt echter aan als 15 en soepel gaat het dan ook richting Gouda en Waddinxveen waar ik linksaf sla richting de Rotte. Daar wil ik wat krachttraining doen op de heuvel bij de klimmuur. Op de heuvel die aan 2 kanten aardig stijgt (de ene kant is wat steiler dan de andere) doe ik een serie van 4 keer zittend en 4 keer staand op de grootste versnelling omhoog. Eigenlijk is deze heuvel iets te kort maar het bevalt me beter dan het klimmen op de van Brienenoordbrug waar het langsrazende verkeer je openstaande longen volgooit met hun stinkende uitlaatgassen. Ik besluit om volgende keer de skiheuvel eens te proberen met m’n mountainbike, dat gaat een stuk langer en steiler omhoog. Na het krachtwerk fiets ik een deel van dezelfde weg terug langs de Rotte, waar het inmiddels flink druk is geworden met fietsers en wandelaars die net als ik van de zon genieten. Via Nieuwerkerk a/d IJssel ben ik na ongeveer een half uurtje weer terug op de plaats van vertrek. Een korte maar lekkere training en nu is het uitrusten want morgen staat er een uitgebreide sportkeuring te wachten inclusief maximaaltest. Ik kijk er nu al naar uit.
Abonneren op:
Posts (Atom)
