Donderdag 21 februari 2008.
Na het werk snel naar huis (half uurtje fietsen, buiten is het droog), snel omkleden, iets eten en energiedrankje (het is nog droog), licht op de fiets monteren, niks vergeten? Helm op, lift naar beneden en starten maar (donkere wolken, maar nog steeds droog). Ik fiets richting de Algerabrug en neem het fietspad richting Schoonhoven met een pittig windje in de rug, straks tegen de wind in terug kan ik mooi m'n interval (3 x 8 min. D3 met 8 min. herstel) doen. Het is nog steeds droog, maar volgens mij voel ik een druppel want zweten doe ik nog niet. Ik had gedacht dat er verlichting langs deze weg was, maar dat blijkt dus niet zo te zijn, ik ga door maar begin langzaam spijt te krijgen van de gekozen route. Even verder is het fietspad opgebroken, wel sodeju, dat is onverwacht, ik sla linksaf het fietspad op richting Ouderkerk a/d IJssel. Aan het eind keer ik om en rij dezelfde weg terug, nu met de wind tegen. Potverdikkie, het begint te regenen! Ik bedenk me dat ik niet moet zeuren, maar fietsen, en in de nu toch wel flinke regen duw ik mijn hartslag door de wind naar 162 slagen en weet dit goed vast te houden. De 3 intervals gaan eigenlijk prima ondanks de omstandigheden, maar ik besluit wel om hierna gelijk richting huis te rijden en om op de hometrainer uit te rijden, het wordt me te donker, te nat en te glad hier buiten.
Tien minuten later zit ik in een warme, droge huiskamer, met een vormeloze berg natte fietskleren in de hal, op mijn hometrainer. De 4o minuten duren deze keer veel korter en dat zelfs zonder tv. Een beetje chaotische training, heeft u het kunnen volgen? Ik moest ook de nodige moeite doen. Zo, en nu nog even die vuile zooi wassen, zo blijven we lekker bezig.
donderdag 21 februari 2008
Time flies when you're having fun
Dinsdag 19 februari 2008.
Er zijn trainingen waar heel weinig over te vertellen is. In tegenstelling tot een mooie rit door het Hollands landschap waarover nog het een of ander te melden is, is een training op de hometrainer bovenal saai en soms een ware helletocht. Deze dinsdagavond, met buiten een koude gure wind, stond er dus zo'n ritje op het programma. Met m'n oude Koga Miyata in de hometrainer (Tacx Swing) voor de tv (voetbalwedstrijd Liverpool - Internazionale) gingen we van start.
Misschien lag het aan de test van de dag ervoor of aan de voetbalwedstrijd of misschien gewoon aan mijzelf, maar na 20 minuten begon ik al op m'n klokje te kijken en verlangde ik alweer na het einde! Wat een ellende, ik had nog ruim een uur te gaan en ik vond er nu al geen r......t meer aan! Tegenwoordig vliegt de tijd, met alles wat je doet. Heb je ook dat idee? Moet je eens op een hometrainer gaan zitten, dan piep je wel anders! Gelukkig is m'n zelfdiscipline met het stijgen van m'n conditie meegegroeid en kon ik toch nog 1,5 uur volmaken, maar om nou te zeggen dat ik het naar m'n zin had, nou nee. Maar goed, dat soort avonden kan je wel eens hebben, je hebt gezweten, daarna snel vergeten en vervolgens maar wat eten (het is nog lang geen Sinterklaas, maar het rijmen gaat al lekker). Hopen dat het donderdagavond droog is dan ga ik lekker weer naar buiten, donker of niet! Oh ja, Kuyt scoorde de 1-0, was er toch nog iemand blij.
Er zijn trainingen waar heel weinig over te vertellen is. In tegenstelling tot een mooie rit door het Hollands landschap waarover nog het een of ander te melden is, is een training op de hometrainer bovenal saai en soms een ware helletocht. Deze dinsdagavond, met buiten een koude gure wind, stond er dus zo'n ritje op het programma. Met m'n oude Koga Miyata in de hometrainer (Tacx Swing) voor de tv (voetbalwedstrijd Liverpool - Internazionale) gingen we van start.
Misschien lag het aan de test van de dag ervoor of aan de voetbalwedstrijd of misschien gewoon aan mijzelf, maar na 20 minuten begon ik al op m'n klokje te kijken en verlangde ik alweer na het einde! Wat een ellende, ik had nog ruim een uur te gaan en ik vond er nu al geen r......t meer aan! Tegenwoordig vliegt de tijd, met alles wat je doet. Heb je ook dat idee? Moet je eens op een hometrainer gaan zitten, dan piep je wel anders! Gelukkig is m'n zelfdiscipline met het stijgen van m'n conditie meegegroeid en kon ik toch nog 1,5 uur volmaken, maar om nou te zeggen dat ik het naar m'n zin had, nou nee. Maar goed, dat soort avonden kan je wel eens hebben, je hebt gezweten, daarna snel vergeten en vervolgens maar wat eten (het is nog lang geen Sinterklaas, maar het rijmen gaat al lekker). Hopen dat het donderdagavond droog is dan ga ik lekker weer naar buiten, donker of niet! Oh ja, Kuyt scoorde de 1-0, was er toch nog iemand blij.
Binnenstebuiten
Maandag 18 februari 2008.
Ik was het al een hele tijd van plan, maar nu met het rijden van de Marmotte in het vooruitzicht moest het er toch maar eens van komen : de uitgebreide sportkeuring.
Het was een mooie zonnige maandagmiddag dus lekker met de fiets naar Rotterdam-Zuid naar het Sport Medisch Adviescentrum in het Topsportcentrum pal naast de Kuip. Gelijk de spieren een beetje losgefietst want er stond natuurlijk ook een maximaaltest op het programma, zeg maar een klein klimtijdritje!
Voor een ieder die ook geïnteresseerd is in zo’n keuring zal ik even het protocol nalopen. Eerst wordt er een lijst met de bekende standaardvragen over je medische verleden, voeding, blessures, eetpatroon e.d. afgehandeld in een gesprek met de sportarts. Daarna beluistert de arts je hart in rust, de bloedvaten, de organen in de buikholte en worden de gewrichten en lenigheid van de verschillende spiergroepen onder de loep genomen. Vervolgens worden er een aantal meetgegevens verzameld zoals lengte, gewicht, vetpercentage, cholesterol en hemoglobinegehalte van het bloed, onderzoek van de urine en een ogentest. Daarna wordt de longfunctie gemeten, er wordt een hartfilmpje gemaakt in rust en wordt de bloeddruk in rust gemeten. Daarna op de fiets voor de inspanningstest!
Volgeplakt met elektrodes (welke ook nog eens met veel (!) tape worden vastgezet tegen het loslaten, ik leek wel een ingepakt kerstpakketje) begin je met 2 minuten fietsen met een lichte belasting van 50W en is het de bedoeling om de trapfrequentie tussen de 70 en 100 te houden. De belasting, tijd en frequentie zijn hierbij zichtbaar op een schermpje op het stuur. Na de eerste 2 minuten wordt vervolgens de belasting telkens elke minuut met 25W verhoogt. Tijdens het fietsen wordt tevens regelmatig de bloeddruk gemeten en wordt uiteraard ook een hartfilmpje gemaakt. Als fietser is dit natuurlijk het onderdeel wat je het meest interesseert (alle andere gegevens zijn natuurlijk ook van groot belang!) want de gegevens uit de inspanningstest zijn direct toepasbaar in je training. Zo zijn de waardes van je VO2max en je maximale hartslag van directe invloed op de verschillende trainingszones, belangrijk om te weten dus. Bovendien geven de gegevens uit de inspanningstest een goed beeld hoe je er conditioneel voor staat. Ik probeerde de frequentie zo lang mogelijk op 85 te houden, maar bij een belasting van 425W kon ik het beentempo niet meer boven de 70 houden en eindigde de test voor mij, waarbij de laatste minuut niet helemaal werd voltooid. Hierna volgt er nog een gesprek met de arts en worden de geregistreerde gegevens besproken en wordt hiermee de keuring afgerond.
Ik had zelf wel verwacht dat het goed zat met de conditie, maar de resultaten bleken nog beter te zijn dan ikzelf van tevoren had gedacht. Onderstaand enkele waarden:
Lengte : 1.82 m
Gewicht : 75,4 kg
Vetpercentage : 12,1 %
Cholesterol : 4
Hb (ijzer) : 8,5
Rusthartslag : 48
Bloeddruk : 110 / 70
Maximale belasting : 412 watt, overeenkomend met 5,5 watt per kg lichaamsgewicht
Maximale hartslag : 185 = 106% van verwachte waarde (= 175)
Hartfrequentie na 3 min. herstel : 106
VO2max (zuurstofopnamecapaciteit) : 67,1 ml/kg/min
Met een getekende medische verklaring in de pocket (nodig voor inschrijving Marmotte) en zelfvertrouwen van hier tot Tokyo fietste ik in het late middagzonnetje richting huis en nog nooit ging ik zo makkelijk over de Van Brienenoordbrug als afgelopen maandagmiddag!
Ik was het al een hele tijd van plan, maar nu met het rijden van de Marmotte in het vooruitzicht moest het er toch maar eens van komen : de uitgebreide sportkeuring.
Het was een mooie zonnige maandagmiddag dus lekker met de fiets naar Rotterdam-Zuid naar het Sport Medisch Adviescentrum in het Topsportcentrum pal naast de Kuip. Gelijk de spieren een beetje losgefietst want er stond natuurlijk ook een maximaaltest op het programma, zeg maar een klein klimtijdritje!
Voor een ieder die ook geïnteresseerd is in zo’n keuring zal ik even het protocol nalopen. Eerst wordt er een lijst met de bekende standaardvragen over je medische verleden, voeding, blessures, eetpatroon e.d. afgehandeld in een gesprek met de sportarts. Daarna beluistert de arts je hart in rust, de bloedvaten, de organen in de buikholte en worden de gewrichten en lenigheid van de verschillende spiergroepen onder de loep genomen. Vervolgens worden er een aantal meetgegevens verzameld zoals lengte, gewicht, vetpercentage, cholesterol en hemoglobinegehalte van het bloed, onderzoek van de urine en een ogentest. Daarna wordt de longfunctie gemeten, er wordt een hartfilmpje gemaakt in rust en wordt de bloeddruk in rust gemeten. Daarna op de fiets voor de inspanningstest!
Volgeplakt met elektrodes (welke ook nog eens met veel (!) tape worden vastgezet tegen het loslaten, ik leek wel een ingepakt kerstpakketje) begin je met 2 minuten fietsen met een lichte belasting van 50W en is het de bedoeling om de trapfrequentie tussen de 70 en 100 te houden. De belasting, tijd en frequentie zijn hierbij zichtbaar op een schermpje op het stuur. Na de eerste 2 minuten wordt vervolgens de belasting telkens elke minuut met 25W verhoogt. Tijdens het fietsen wordt tevens regelmatig de bloeddruk gemeten en wordt uiteraard ook een hartfilmpje gemaakt. Als fietser is dit natuurlijk het onderdeel wat je het meest interesseert (alle andere gegevens zijn natuurlijk ook van groot belang!) want de gegevens uit de inspanningstest zijn direct toepasbaar in je training. Zo zijn de waardes van je VO2max en je maximale hartslag van directe invloed op de verschillende trainingszones, belangrijk om te weten dus. Bovendien geven de gegevens uit de inspanningstest een goed beeld hoe je er conditioneel voor staat. Ik probeerde de frequentie zo lang mogelijk op 85 te houden, maar bij een belasting van 425W kon ik het beentempo niet meer boven de 70 houden en eindigde de test voor mij, waarbij de laatste minuut niet helemaal werd voltooid. Hierna volgt er nog een gesprek met de arts en worden de geregistreerde gegevens besproken en wordt hiermee de keuring afgerond.
Ik had zelf wel verwacht dat het goed zat met de conditie, maar de resultaten bleken nog beter te zijn dan ikzelf van tevoren had gedacht. Onderstaand enkele waarden:
Lengte : 1.82 m
Gewicht : 75,4 kg
Vetpercentage : 12,1 %
Cholesterol : 4
Hb (ijzer) : 8,5
Rusthartslag : 48
Bloeddruk : 110 / 70
Maximale belasting : 412 watt, overeenkomend met 5,5 watt per kg lichaamsgewicht
Maximale hartslag : 185 = 106% van verwachte waarde (= 175)
Hartfrequentie na 3 min. herstel : 106
VO2max (zuurstofopnamecapaciteit) : 67,1 ml/kg/min
Met een getekende medische verklaring in de pocket (nodig voor inschrijving Marmotte) en zelfvertrouwen van hier tot Tokyo fietste ik in het late middagzonnetje richting huis en nog nooit ging ik zo makkelijk over de Van Brienenoordbrug als afgelopen maandagmiddag!
zondag 17 februari 2008
Heuveltraining
Zondag 17 februari 2008.
Na de aardrijkskundeles van gisteren staat er voor vandaag een korte rit op het menu. Ik neem het ervan deze ochtend, met ontbijt op bed (door mijzelf klaargemaakt maar daarom niet minder lekker) en een warm dekbed over mij heen kijk ik naar de film “The Brothers Solomon”. Een weinig verheffende komedie dus iedereen die nu in de auto wil springen om naar de videotheek te racen adviseer ik het volgende: niet doen, bespaar jezelf de moeite! Om 11.00 uur vind ik het genoeg en maak ik mij klaar voor een rit van 2 uurtjes waarin ik wat krachttraining wil doen. Om 11.30 uur zit ik op de fiets en het verschil met gisteren is dat het nu buiten wel gelijk heerlijk weer is met veel minder wind en een aangenaam temperatuurtje van, jawel, 4 graden! Het voelt echter aan als 15 en soepel gaat het dan ook richting Gouda en Waddinxveen waar ik linksaf sla richting de Rotte. Daar wil ik wat krachttraining doen op de heuvel bij de klimmuur. Op de heuvel die aan 2 kanten aardig stijgt (de ene kant is wat steiler dan de andere) doe ik een serie van 4 keer zittend en 4 keer staand op de grootste versnelling omhoog. Eigenlijk is deze heuvel iets te kort maar het bevalt me beter dan het klimmen op de van Brienenoordbrug waar het langsrazende verkeer je openstaande longen volgooit met hun stinkende uitlaatgassen. Ik besluit om volgende keer de skiheuvel eens te proberen met m’n mountainbike, dat gaat een stuk langer en steiler omhoog. Na het krachtwerk fiets ik een deel van dezelfde weg terug langs de Rotte, waar het inmiddels flink druk is geworden met fietsers en wandelaars die net als ik van de zon genieten. Via Nieuwerkerk a/d IJssel ben ik na ongeveer een half uurtje weer terug op de plaats van vertrek. Een korte maar lekkere training en nu is het uitrusten want morgen staat er een uitgebreide sportkeuring te wachten inclusief maximaaltest. Ik kijk er nu al naar uit.
Na de aardrijkskundeles van gisteren staat er voor vandaag een korte rit op het menu. Ik neem het ervan deze ochtend, met ontbijt op bed (door mijzelf klaargemaakt maar daarom niet minder lekker) en een warm dekbed over mij heen kijk ik naar de film “The Brothers Solomon”. Een weinig verheffende komedie dus iedereen die nu in de auto wil springen om naar de videotheek te racen adviseer ik het volgende: niet doen, bespaar jezelf de moeite! Om 11.00 uur vind ik het genoeg en maak ik mij klaar voor een rit van 2 uurtjes waarin ik wat krachttraining wil doen. Om 11.30 uur zit ik op de fiets en het verschil met gisteren is dat het nu buiten wel gelijk heerlijk weer is met veel minder wind en een aangenaam temperatuurtje van, jawel, 4 graden! Het voelt echter aan als 15 en soepel gaat het dan ook richting Gouda en Waddinxveen waar ik linksaf sla richting de Rotte. Daar wil ik wat krachttraining doen op de heuvel bij de klimmuur. Op de heuvel die aan 2 kanten aardig stijgt (de ene kant is wat steiler dan de andere) doe ik een serie van 4 keer zittend en 4 keer staand op de grootste versnelling omhoog. Eigenlijk is deze heuvel iets te kort maar het bevalt me beter dan het klimmen op de van Brienenoordbrug waar het langsrazende verkeer je openstaande longen volgooit met hun stinkende uitlaatgassen. Ik besluit om volgende keer de skiheuvel eens te proberen met m’n mountainbike, dat gaat een stuk langer en steiler omhoog. Na het krachtwerk fiets ik een deel van dezelfde weg terug langs de Rotte, waar het inmiddels flink druk is geworden met fietsers en wandelaars die net als ik van de zon genieten. Via Nieuwerkerk a/d IJssel ben ik na ongeveer een half uurtje weer terug op de plaats van vertrek. Een korte maar lekkere training en nu is het uitrusten want morgen staat er een uitgebreide sportkeuring te wachten inclusief maximaaltest. Ik kijk er nu al naar uit.
Naar de brug en terug
Zaterdag 16 februari 2008.
Duurtraining. Een uurtje of 4 fietsen is met dit zonovergoten weekend echt geen straf. De route gaat eerst tegen de wind in richting de brug bij Vianen. Op de fiets blijkt het al gauw dat er meer wind staat dan ik had verwacht en dat gecombineerd met een starttemperatuur van -2 gr.C zorgt ervoor dat ik pas op de hoogte van Berkenwoude doorheb dat er handen in mijn handschoenen zitten. Het eerste half uur stopte het gevoel ongeveer bij m’n ellebogen maar na een kilometer of 15 beginnen mijn vingers weer een beetje warm te worden. Nog een geluk dat ik tot dan toe nog nauwelijks heb hoeven remmen, want dan waren ze waarschijnlijk afgebroken. Via Stolwijk gaat het over een smal fietspad tussen de weilanden naar het dorpje met de naam en langs de rivier Vlist. Bij het molentje wil ik even een foto maken en kom wederom tot de ontdekking dat de batterijen op sterven na dood zijn, de camera reageert niet en bewijst zich wederom als nutteloos gewicht. Ik moet daar toch eens wat anders op verzinnen, teveel mooie plaatjes worden zo niet geschoten. Ik vervolg mijn weg langs Schoonhoven naar Cabauw, Lopik, Uitweg en Lopikerkapel waar ik afsla richting de brug over de Lek naar Vianen. Onderaan de brug ga ik linksaf door Vianen en volg ik de dijk naar Everdingen. Hier staat er toch een straf windje en moet ik aardig doortrappen om de snelheid er een beetje in te houden. Een snelheid die ik niet weet want ik heb besloten om de hele rit puur op m’n hartslag te fietsen en niet naar de snelheid te kijken. Ik probeer m’n hartslag zo rond de 135 slagen te houden en dat lukt tot nu toe prima (de brug op even buiten beschouwing gelaten). Door de flinke wind stijgt de hartslag toch wel wat maar het is slechts voor zo’n minuut of 10 want daarna sla ik bij Everdingen rechtsaf richting Zijderveld en krijg ik de wind schuin in de rug. Nu kan ik van de zon gaan genieten!
Voor de wind gaat de snelheid gevoelsmatig flink omhoog (nee, ik heb nog steeds niet gekeken, ook niet stiekem!) en na een korte wegomleiding door Zijderveld heen gaat het verderop rechtsaf richting Hei- en Boeicop, ik had er nog nooit van gehoord, maar wist nu waar het lag. De plaatselijke bevolking kon helaas maar weinig van mijn aanwezigheid genieten, want met de wind nu pal op het achterwiel liet ik het bord wat het eind van het dorp aankondigde met groot gemak achter me. Bij de brug over het Merwedekanaal sla ik linksaf richting Meerkerk. Door het dorp langs de watertoren ga ik rechtsaf het viaduct over, een stukje langs de A27 en daarna weer rechtsaf richting Goudriaan. Na Goudriaan gaat het verder naar Ottoland en volg ik verder de Graafstroom richting Alblasserdam waar ik nog steeds met een lekker briesje in de kont achtereenvolgens Vuilendam, Brandwijk, Molenaarsgraaf, Bleskensgraaf en Oud-Alblas bijna achteloos achter mij laat liggen. Al gauw komen de molens bij Kinderdijk in zicht en neem ik een wijs besluit om niet het fietspad langs de molens te nemen maar bij Nieuw Lekkerland de dijk op te gaan. Vanaf de dijk zie ik dat het eerder genoemde fietspad is veroverd door verschillende buitenlandse troepen hoogstwaarschijnlijk zwaar bewapend met foto- en filmapparatuur. Blij met mijn besluit (Pas op! en Opzij! in 14 talen is iets teveel van het goede) fiets ik naar de pont bij Krimpen a/d Lek. Daarna is het lekker uitfietsen en ben ik na 15 minuten weer in Capelle gearriveerd.Het was de moeite van het relatief vroeg opstaan weer waard en ik kan weer 115km bij mijn totaal voor 2008 optellen. Nog even dit: het is mij gelukt om niet naar de snelheid op mijn tellertje te kijken, een prestatie van formaat in mijn geval!
Duurtraining. Een uurtje of 4 fietsen is met dit zonovergoten weekend echt geen straf. De route gaat eerst tegen de wind in richting de brug bij Vianen. Op de fiets blijkt het al gauw dat er meer wind staat dan ik had verwacht en dat gecombineerd met een starttemperatuur van -2 gr.C zorgt ervoor dat ik pas op de hoogte van Berkenwoude doorheb dat er handen in mijn handschoenen zitten. Het eerste half uur stopte het gevoel ongeveer bij m’n ellebogen maar na een kilometer of 15 beginnen mijn vingers weer een beetje warm te worden. Nog een geluk dat ik tot dan toe nog nauwelijks heb hoeven remmen, want dan waren ze waarschijnlijk afgebroken. Via Stolwijk gaat het over een smal fietspad tussen de weilanden naar het dorpje met de naam en langs de rivier Vlist. Bij het molentje wil ik even een foto maken en kom wederom tot de ontdekking dat de batterijen op sterven na dood zijn, de camera reageert niet en bewijst zich wederom als nutteloos gewicht. Ik moet daar toch eens wat anders op verzinnen, teveel mooie plaatjes worden zo niet geschoten. Ik vervolg mijn weg langs Schoonhoven naar Cabauw, Lopik, Uitweg en Lopikerkapel waar ik afsla richting de brug over de Lek naar Vianen. Onderaan de brug ga ik linksaf door Vianen en volg ik de dijk naar Everdingen. Hier staat er toch een straf windje en moet ik aardig doortrappen om de snelheid er een beetje in te houden. Een snelheid die ik niet weet want ik heb besloten om de hele rit puur op m’n hartslag te fietsen en niet naar de snelheid te kijken. Ik probeer m’n hartslag zo rond de 135 slagen te houden en dat lukt tot nu toe prima (de brug op even buiten beschouwing gelaten). Door de flinke wind stijgt de hartslag toch wel wat maar het is slechts voor zo’n minuut of 10 want daarna sla ik bij Everdingen rechtsaf richting Zijderveld en krijg ik de wind schuin in de rug. Nu kan ik van de zon gaan genieten!
Voor de wind gaat de snelheid gevoelsmatig flink omhoog (nee, ik heb nog steeds niet gekeken, ook niet stiekem!) en na een korte wegomleiding door Zijderveld heen gaat het verderop rechtsaf richting Hei- en Boeicop, ik had er nog nooit van gehoord, maar wist nu waar het lag. De plaatselijke bevolking kon helaas maar weinig van mijn aanwezigheid genieten, want met de wind nu pal op het achterwiel liet ik het bord wat het eind van het dorp aankondigde met groot gemak achter me. Bij de brug over het Merwedekanaal sla ik linksaf richting Meerkerk. Door het dorp langs de watertoren ga ik rechtsaf het viaduct over, een stukje langs de A27 en daarna weer rechtsaf richting Goudriaan. Na Goudriaan gaat het verder naar Ottoland en volg ik verder de Graafstroom richting Alblasserdam waar ik nog steeds met een lekker briesje in de kont achtereenvolgens Vuilendam, Brandwijk, Molenaarsgraaf, Bleskensgraaf en Oud-Alblas bijna achteloos achter mij laat liggen. Al gauw komen de molens bij Kinderdijk in zicht en neem ik een wijs besluit om niet het fietspad langs de molens te nemen maar bij Nieuw Lekkerland de dijk op te gaan. Vanaf de dijk zie ik dat het eerder genoemde fietspad is veroverd door verschillende buitenlandse troepen hoogstwaarschijnlijk zwaar bewapend met foto- en filmapparatuur. Blij met mijn besluit (Pas op! en Opzij! in 14 talen is iets teveel van het goede) fiets ik naar de pont bij Krimpen a/d Lek. Daarna is het lekker uitfietsen en ben ik na 15 minuten weer in Capelle gearriveerd.Het was de moeite van het relatief vroeg opstaan weer waard en ik kan weer 115km bij mijn totaal voor 2008 optellen. Nog even dit: het is mij gelukt om niet naar de snelheid op mijn tellertje te kijken, een prestatie van formaat in mijn geval!
Abonneren op:
Posts (Atom)
