Zaterdag 16 februari 2008.
Duurtraining. Een uurtje of 4 fietsen is met dit zonovergoten weekend echt geen straf. De route gaat eerst tegen de wind in richting de brug bij Vianen. Op de fiets blijkt het al gauw dat er meer wind staat dan ik had verwacht en dat gecombineerd met een starttemperatuur van -2 gr.C zorgt ervoor dat ik pas op de hoogte van Berkenwoude doorheb dat er handen in mijn handschoenen zitten. Het eerste half uur stopte het gevoel ongeveer bij m’n ellebogen maar na een kilometer of 15 beginnen mijn vingers weer een beetje warm te worden. Nog een geluk dat ik tot dan toe nog nauwelijks heb hoeven remmen, want dan waren ze waarschijnlijk afgebroken. Via Stolwijk gaat het over een smal fietspad tussen de weilanden naar het dorpje met de naam en langs de rivier Vlist. Bij het molentje wil ik even een foto maken en kom wederom tot de ontdekking dat de batterijen op sterven na dood zijn, de camera reageert niet en bewijst zich wederom als nutteloos gewicht. Ik moet daar toch eens wat anders op verzinnen, teveel mooie plaatjes worden zo niet geschoten. Ik vervolg mijn weg langs Schoonhoven naar Cabauw, Lopik, Uitweg en Lopikerkapel waar ik afsla richting de brug over de Lek naar Vianen. Onderaan de brug ga ik linksaf door Vianen en volg ik de dijk naar Everdingen. Hier staat er toch een straf windje en moet ik aardig doortrappen om de snelheid er een beetje in te houden. Een snelheid die ik niet weet want ik heb besloten om de hele rit puur op m’n hartslag te fietsen en niet naar de snelheid te kijken. Ik probeer m’n hartslag zo rond de 135 slagen te houden en dat lukt tot nu toe prima (de brug op even buiten beschouwing gelaten). Door de flinke wind stijgt de hartslag toch wel wat maar het is slechts voor zo’n minuut of 10 want daarna sla ik bij Everdingen rechtsaf richting Zijderveld en krijg ik de wind schuin in de rug. Nu kan ik van de zon gaan genieten!
Voor de wind gaat de snelheid gevoelsmatig flink omhoog (nee, ik heb nog steeds niet gekeken, ook niet stiekem!) en na een korte wegomleiding door Zijderveld heen gaat het verderop rechtsaf richting Hei- en Boeicop, ik had er nog nooit van gehoord, maar wist nu waar het lag. De plaatselijke bevolking kon helaas maar weinig van mijn aanwezigheid genieten, want met de wind nu pal op het achterwiel liet ik het bord wat het eind van het dorp aankondigde met groot gemak achter me. Bij de brug over het Merwedekanaal sla ik linksaf richting Meerkerk. Door het dorp langs de watertoren ga ik rechtsaf het viaduct over, een stukje langs de A27 en daarna weer rechtsaf richting Goudriaan. Na Goudriaan gaat het verder naar Ottoland en volg ik verder de Graafstroom richting Alblasserdam waar ik nog steeds met een lekker briesje in de kont achtereenvolgens Vuilendam, Brandwijk, Molenaarsgraaf, Bleskensgraaf en Oud-Alblas bijna achteloos achter mij laat liggen. Al gauw komen de molens bij Kinderdijk in zicht en neem ik een wijs besluit om niet het fietspad langs de molens te nemen maar bij Nieuw Lekkerland de dijk op te gaan. Vanaf de dijk zie ik dat het eerder genoemde fietspad is veroverd door verschillende buitenlandse troepen hoogstwaarschijnlijk zwaar bewapend met foto- en filmapparatuur. Blij met mijn besluit (Pas op! en Opzij! in 14 talen is iets teveel van het goede) fiets ik naar de pont bij Krimpen a/d Lek. Daarna is het lekker uitfietsen en ben ik na 15 minuten weer in Capelle gearriveerd.Het was de moeite van het relatief vroeg opstaan weer waard en ik kan weer 115km bij mijn totaal voor 2008 optellen. Nog even dit: het is mij gelukt om niet naar de snelheid op mijn tellertje te kijken, een prestatie van formaat in mijn geval!
zondag 17 februari 2008
maandag 11 februari 2008
Lange schaduwen
Zondag 10 februari 2008.
Het had heel goed mogelijk geweest dat ik bij het opstaan de zaterdag in mijn benen zou voelen, maar het tegendeel was het geval. De benen waren prima toen ik het dekbed van mij afgooide na hardhandig uit mijn slaap te zijn gesleurd door de klanken van U2. De avond ervoor had ik al besloten om een deel van het gemiste traject te gaan fietsen aangevuld met een grote lus richting Zaltbommel.
Het ging dus eerst met de auto richting Gorinchem waar ik hem parkeerde op de parkeerplaats van een hotel ergens langs de snelweg richting Utrecht (de naam van het hotel is mij helaas ontschoten). Om 9.00 uur zat ik weer op de fiets en in de eerste kilometers leek het nog wel kouder dan de dag ervoor en mijn vingers hadden de grootste moeite om op temperatuur te komen. De zon was nog krachteloos en stond laag boven de horizon, een lange donkere schaduw vergezelde mij en reed minstens 10 meter voor mij uit. Van lossen was echter geen sprake. De dorpjes waren op dit moment nog uitgestorven op enkele kerkgangers na die de kille ochtend trotseerden en een eenzame fietser met hoogstwaarschijnlijk ook een mooie route nog in het verschiet. De route ging achtereenvolgens door Hoornaar, Arkel, Spijk, Vogelswerf en daarna rechtsaf richting de veerpont van Brakel. Gelukkig was deze weer in de vaart en kon ik mijn geplande route aan de overkant van het water vervolgen. Daarna ging het rechtdoor richting Poederoijen waar ik een stuk langs de mooie Afgedamde Maas reed (een oude riviertak van de Maas) om vervolgens linksaf te slaan richting Zaltbommel (op de weg met de bijzondere naam Capreton). Bij Zaltbommel ging ik de dijk op en keerde terug in de richting van Brakel. Bijgaand een klein videofragment van ongeveer 30 sec. fietsend langs de Waal. Misschien niet een fragment wat interessant genoeg is voor YouTube maar voor de geinteresseerde fietser misschien wel het bekijken waard (let niet op het geluid, daar moet ik nog wat aan doen, misschien een leuk muziekje). Weer terug bij Brakel stak ik het water weer over om vervolgens richting Leerdam te fietsen en de route langs de Linge te vervolgen richting Oosterwijk en Kedichem. Dit was het gedeelte wat ik gisteren had gemist toen de veerpont bij Brakel mij in de steek liet. Na Arkel ging het richting Meerkerk waar ik de laatste kilometers naar mijn auto nog even kon aanpikken bij een groepje wat mij inhaalde. Na 90km en 3 uur fietsen (de snelheid zat er goed in deze dag!) reed ik even later weer terug richting huis, tevreden, voldaan, op een drukke snelweg. Nederland was wakker.
Het had heel goed mogelijk geweest dat ik bij het opstaan de zaterdag in mijn benen zou voelen, maar het tegendeel was het geval. De benen waren prima toen ik het dekbed van mij afgooide na hardhandig uit mijn slaap te zijn gesleurd door de klanken van U2. De avond ervoor had ik al besloten om een deel van het gemiste traject te gaan fietsen aangevuld met een grote lus richting Zaltbommel.
Het ging dus eerst met de auto richting Gorinchem waar ik hem parkeerde op de parkeerplaats van een hotel ergens langs de snelweg richting Utrecht (de naam van het hotel is mij helaas ontschoten). Om 9.00 uur zat ik weer op de fiets en in de eerste kilometers leek het nog wel kouder dan de dag ervoor en mijn vingers hadden de grootste moeite om op temperatuur te komen. De zon was nog krachteloos en stond laag boven de horizon, een lange donkere schaduw vergezelde mij en reed minstens 10 meter voor mij uit. Van lossen was echter geen sprake. De dorpjes waren op dit moment nog uitgestorven op enkele kerkgangers na die de kille ochtend trotseerden en een eenzame fietser met hoogstwaarschijnlijk ook een mooie route nog in het verschiet. De route ging achtereenvolgens door Hoornaar, Arkel, Spijk, Vogelswerf en daarna rechtsaf richting de veerpont van Brakel. Gelukkig was deze weer in de vaart en kon ik mijn geplande route aan de overkant van het water vervolgen. Daarna ging het rechtdoor richting Poederoijen waar ik een stuk langs de mooie Afgedamde Maas reed (een oude riviertak van de Maas) om vervolgens linksaf te slaan richting Zaltbommel (op de weg met de bijzondere naam Capreton). Bij Zaltbommel ging ik de dijk op en keerde terug in de richting van Brakel. Bijgaand een klein videofragment van ongeveer 30 sec. fietsend langs de Waal. Misschien niet een fragment wat interessant genoeg is voor YouTube maar voor de geinteresseerde fietser misschien wel het bekijken waard (let niet op het geluid, daar moet ik nog wat aan doen, misschien een leuk muziekje). Weer terug bij Brakel stak ik het water weer over om vervolgens richting Leerdam te fietsen en de route langs de Linge te vervolgen richting Oosterwijk en Kedichem. Dit was het gedeelte wat ik gisteren had gemist toen de veerpont bij Brakel mij in de steek liet. Na Arkel ging het richting Meerkerk waar ik de laatste kilometers naar mijn auto nog even kon aanpikken bij een groepje wat mij inhaalde. Na 90km en 3 uur fietsen (de snelheid zat er goed in deze dag!) reed ik even later weer terug richting huis, tevreden, voldaan, op een drukke snelweg. Nederland was wakker.Een weekend met 2 zondagen
Zaterdag 9 februari 2008.
Zoals ik al in mijn verslag van vorig weekend vermelde waren de weekenden van de afgelopen maanden stukken beter dan de doordeweekse dagen. In dat verband sloeg dit weekend werkelijk alles. Het komt zelden voor zo’n zonovergoten weekend in februari met lenteachtige temperaturen en ik stond dan ook zaterdagochtend te trappelen van ongeduld om te gaan fietsen. De wind was zuid tot zuidoost en het zou dus richting de Alblasserwaard en het Land van Heusden en Altena gaan met mooie plaatsnamen zoals Poederoijen en Zuilichem.
Ik had een mooie route uitgezet op met Google Earth en in de nog maar net wakkere grijze cellen opgeslagen nog onwetend van het feit dat de tocht toch net even ietsje anders zou lopen. De eerste kilometers gingen rustig richting de pont bij Krimpen a/d Lek en waren vooral koud, veel kouder dan ik had gedacht. Het was toch wel een koude nacht geweest en het ijs in de sloten weerkaatste het zonlicht wat net boven de huizen uitkwam en de weilanden in een helder licht zette. De pont was op dit uur (± 9.00 uur) uiteraard nog passagierloos en de oversteek leverde voor het personeel slechts 0,65 euro op, maar met een mooie dag in het verschiet zou dat wel worden ingehaald. De tocht ging verder langs Kinderdijk waar het fototoestel, ditmaal met opgeladen batterijen, tevoorschijn werd gehaald en onder andere het volgende resultaat opleverde (foto 1). Daarna over het fietspad langs de spoorbrug bij Papendrecht richting de pont bij Werkendam. De eerste 30km zaten erop en omdat de pont nog aan de andere oever lag had ik even de tijd om in het inmiddels een stuk minder koude zonnetje nog wat foto’s te maken, bijvoorbeeld van mijn rode bondgenoot (foto 2).
Mijn vervoer over het water diende zich echter gelukkig al weer snel aan (lang stilstaan tijdens een fietstocht kan ik slecht tegen) en 10 min. later en 0,70 euro armer was ik alweer op weg richting Werkendam. Na Werkendam ging het over de dijk richting Sleeuwijk en Woudrichem, langs slot Loevesteijn richting de volgende pont bij Brakel waar ik de oversteek zou maken richting Leerdam. Ik was ongeveer halverwege mijn geplande rit en een onheilspellend aanplakbiljet was bevestigd aan een groot hek wat de oprit van de pont blokkeerde. "Op zaterdag 9 februari 2008 is het veer van Brakel gestremd wegens onderhoudswerkzaamheden welke aan het eind van de ochtend zullen zijn voltooid”, vermelde het blauwe papier. Ik keek op mijn horloge en zag dat het 11.10 uur was en constateerde dat de ochtend toch nog minstens 50 min. duurde. Duidelijk te lang en de beslissing was dus snel gemaakt. Terug richting de brug bij Gorinchem en daar de oversteek maken. Het deel van de route vanaf Leerdam langs de Linge moest helaas worden verschoven naar een volgende rit en noodgedwongen keerde ik mijn fiets in de richting waar ik zojuist vandaan gekomen was. Bij slot Loevesteijn besloot ik nog even een fotootje te maken en vervolgde mijn weg voor een déjà vu van minimaal een half uur. Het heerlijke weer en de mooie route (ook na 2x) vergoedde echter veel en fluitend fietste ik na verloop van tijd de brug over en vervolgde mijn weg langs het mooie Schelluinen richting Goudriaan. Daarna ging het met de wind in de rug langs bekende wegen door de Alblasserwaard (foto 3) en stond ik volgens de kerktoren aan de overkant om 10 over half 2 weer voor de bekende veerpont. Daarna nog een kwartiertje uitfietsen richting Capelle a/d IJssel en mijn kilometerteller stopte uiteindelijk na 128km en 4u40min. Een ongekende afstand voor deze tijd van het jaar maar door de reeds goeie conditie en mede door de ideale omstandigheden was deze rit bijna moeiteloos tot een einde gebracht. Wat kan fietsen toch mooi zijn en het weekend was nog maar halverwege!
maandag 4 februari 2008
Het "warme" zuiden
Zondag 3 februari 2008.
De wekker ging om 8 uur, de pannenkoeken sputterden een half uurtje later in de pan en een uurtje daarna zat ik alweer op de fiets voor de volgende rit. Zie hier het proces van opstaan in sneltreinvaart weergegeven. De camera zat in de achterzak en de tocht ging deze keer naar het warme (niet echt, het was maar 2 graden bij vertrek) verre zuiden (nou ja, ver is een groot woord, het zuidelijkste puntje van de route was Strijen en dat ligt niet echt aan de Middellandse Zee, helaas). Een paar andere overschoenen moesten deze keer de voeten wat warmer houden want gisteren had ik op het eind toch wel koude tenen. Het was sowieso een stukje frisser, maar goede kleding helpt een beetje serieuze fietser de winter wel door en ik moet het even afkloppen, maar ik ben al een hele tijd niet meer ziek of zelfs maar een beetje verkouden geweest (ik kan me niet eens meer herinneren wanneer ) en dat wou ik dus graag zo houden! De zon probeerde schuchter wat door de wolken heen te prikken maar slaagde daar vooralsnog niet echt in, maar volgens de weerberichten zou dat in de loop van de dag wel gaan lukken. De weg was in ieder geval helemaal droog en dus waren de opzetspatbordjes weer gedemonteerd, dat scheelt weer wat grammen aan dood fietsgewicht en als je de Van Brienenoordbrug over moet dan helpen alle beetjes (het valt niet mee zo'n Zuidhollandse col van de 1e categorie op de vroege ochtend en met nog amper warme spieren). De route ging zogezegd zuidwaarts en na de eerder genoemde "puist" ging het vervolgens via Barendrecht, de Oude Maas, de Heinenoordtunnel (toch nog 6,7% volgens het bord), Strijen, de Kiltunnel (met 5% het mindere broertje van Hein) richting Dordrecht en Papendrecht. Bij het pontje naar Werkendam was het tijd voor een mooie foto, de camera werd tevoorschijn getoverd, aanzetten, richten.............niets. Lege batterijen! De camera bleek dus ook nutteloos gewicht (had ik de spatbordjes net zo goed ook kunnen laten zitten), even balen, even diep zuchten en weer verder.
Er was nog zo'n 30km te gaan en nu had ik de rest van de tocht wind in de rug dus als een speer langs de molens bij Kinderdijk, ik vloog de pont op bij Krimpen a/d Lek (waar de prijs voor een oversteek tot mijn verbazing ineens 0,65 euro was geworden, je kan nog zo hard rijden de inflatie haal je toch niet in!) en in de tijd van nog een zucht was ik weer thuis. Toch weer 101km bij m'n totaal in krap 3 uur 45 min. Zoals ik mezelf had beloofd werd de fiets schoongemaakt en leverde ook deze fietstocht weer een nieuwe opdracht op: het opladen van batterijen! Op naar het volgende zonnige weekend.
De wekker ging om 8 uur, de pannenkoeken sputterden een half uurtje later in de pan en een uurtje daarna zat ik alweer op de fiets voor de volgende rit. Zie hier het proces van opstaan in sneltreinvaart weergegeven. De camera zat in de achterzak en de tocht ging deze keer naar het warme (niet echt, het was maar 2 graden bij vertrek) verre zuiden (nou ja, ver is een groot woord, het zuidelijkste puntje van de route was Strijen en dat ligt niet echt aan de Middellandse Zee, helaas). Een paar andere overschoenen moesten deze keer de voeten wat warmer houden want gisteren had ik op het eind toch wel koude tenen. Het was sowieso een stukje frisser, maar goede kleding helpt een beetje serieuze fietser de winter wel door en ik moet het even afkloppen, maar ik ben al een hele tijd niet meer ziek of zelfs maar een beetje verkouden geweest (ik kan me niet eens meer herinneren wanneer ) en dat wou ik dus graag zo houden! De zon probeerde schuchter wat door de wolken heen te prikken maar slaagde daar vooralsnog niet echt in, maar volgens de weerberichten zou dat in de loop van de dag wel gaan lukken. De weg was in ieder geval helemaal droog en dus waren de opzetspatbordjes weer gedemonteerd, dat scheelt weer wat grammen aan dood fietsgewicht en als je de Van Brienenoordbrug over moet dan helpen alle beetjes (het valt niet mee zo'n Zuidhollandse col van de 1e categorie op de vroege ochtend en met nog amper warme spieren). De route ging zogezegd zuidwaarts en na de eerder genoemde "puist" ging het vervolgens via Barendrecht, de Oude Maas, de Heinenoordtunnel (toch nog 6,7% volgens het bord), Strijen, de Kiltunnel (met 5% het mindere broertje van Hein) richting Dordrecht en Papendrecht. Bij het pontje naar Werkendam was het tijd voor een mooie foto, de camera werd tevoorschijn getoverd, aanzetten, richten.............niets. Lege batterijen! De camera bleek dus ook nutteloos gewicht (had ik de spatbordjes net zo goed ook kunnen laten zitten), even balen, even diep zuchten en weer verder.
Er was nog zo'n 30km te gaan en nu had ik de rest van de tocht wind in de rug dus als een speer langs de molens bij Kinderdijk, ik vloog de pont op bij Krimpen a/d Lek (waar de prijs voor een oversteek tot mijn verbazing ineens 0,65 euro was geworden, je kan nog zo hard rijden de inflatie haal je toch niet in!) en in de tijd van nog een zucht was ik weer thuis. Toch weer 101km bij m'n totaal in krap 3 uur 45 min. Zoals ik mezelf had beloofd werd de fiets schoongemaakt en leverde ook deze fietstocht weer een nieuwe opdracht op: het opladen van batterijen! Op naar het volgende zonnige weekend.
Door het Westland
Zaterdag 2 februari 2008.
Het blijft verbazingwekkend dat tussen al het wisselvallige weer door de weekenden steeds droog zijn. En dat al sinds de datum dat ik mijn trainingslogboek ben begonnen, dus vanaf 1 okt.2007! Alleen op zondag 25 november 2007 was het slecht, met veel wind en regen, uitgerekend het weekend dat ik op zondag in plaats van zaterdag een duurtraining op de weg had gepland. Maar voor de rest heb ik steeds, soms tussen de buien door, een droge duurtraining van 3 of 4 uur kunnen maken. De weergoden hebben waarschijnlijk ook een 5-daagse werkweek en in het weekend rust. Mijn zegen hebben ze. Deze dag blies de wind toch wel vrij stevig (windkracht 5) uit het zuidwesten en omdat ik voor elke windrichting wel een rondje heb staan ging het richting het Westland. Eerst voornamelijk wind tegen en op de terugweg wind mee. Dit werd m’n eerste training met de hartslagmeter en de opdracht was 4 uur duurtraining D1 dus met een hartslag tussen de 125 en 146. Met zoveel wind bleek het echter moeilijk om de hartslag constant te houden. Met de wind pal op de kop kwam ‘ie toch regelmatig boven de 146 en met de wind in de rug zakte ‘ie af en toe zover terug dat ik ‘m amper boven de 120 kreeg. Maar op de meeste stukken zat ‘ie toch wel op de 130-135 dus de opdracht is redelijk geslaagd. Nu de geregistreerde gegevens nog in de PC zien te krijgen want de gebruiksaanwijzing bij het zeer complete apparaat (HAC 4 Plus) is zeer summier, dat wordt nog even studeren. De route zelf was kwa omgeving weer prachtig, zelfs in de kale winter is het landschap zeker het bekijken waard en het natuurschoon doet je de vervelende windcapriolen snel vergeten. Bijgaand een overzichtsfoto van de gereden route welke ik heb uitgezet (zoals al mijn routes) in Google Earth. Na 105km en precies 4 uur fietsen was ik weer thuis en nam ik mij voor om de volgende rit een fototoestel mee te nemen, want beelden zeggen vaak meer dan woorden. Eigenlijk moest de fiets nodig schoongemaakt worden, maar de zin ontbrak en ik had dus een tweede voornemen voor de volgende dag.
Het blijft verbazingwekkend dat tussen al het wisselvallige weer door de weekenden steeds droog zijn. En dat al sinds de datum dat ik mijn trainingslogboek ben begonnen, dus vanaf 1 okt.2007! Alleen op zondag 25 november 2007 was het slecht, met veel wind en regen, uitgerekend het weekend dat ik op zondag in plaats van zaterdag een duurtraining op de weg had gepland. Maar voor de rest heb ik steeds, soms tussen de buien door, een droge duurtraining van 3 of 4 uur kunnen maken. De weergoden hebben waarschijnlijk ook een 5-daagse werkweek en in het weekend rust. Mijn zegen hebben ze. Deze dag blies de wind toch wel vrij stevig (windkracht 5) uit het zuidwesten en omdat ik voor elke windrichting wel een rondje heb staan ging het richting het Westland. Eerst voornamelijk wind tegen en op de terugweg wind mee. Dit werd m’n eerste training met de hartslagmeter en de opdracht was 4 uur duurtraining D1 dus met een hartslag tussen de 125 en 146. Met zoveel wind bleek het echter moeilijk om de hartslag constant te houden. Met de wind pal op de kop kwam ‘ie toch regelmatig boven de 146 en met de wind in de rug zakte ‘ie af en toe zover terug dat ik ‘m amper boven de 120 kreeg. Maar op de meeste stukken zat ‘ie toch wel op de 130-135 dus de opdracht is redelijk geslaagd. Nu de geregistreerde gegevens nog in de PC zien te krijgen want de gebruiksaanwijzing bij het zeer complete apparaat (HAC 4 Plus) is zeer summier, dat wordt nog even studeren. De route zelf was kwa omgeving weer prachtig, zelfs in de kale winter is het landschap zeker het bekijken waard en het natuurschoon doet je de vervelende windcapriolen snel vergeten. Bijgaand een overzichtsfoto van de gereden route welke ik heb uitgezet (zoals al mijn routes) in Google Earth. Na 105km en precies 4 uur fietsen was ik weer thuis en nam ik mij voor om de volgende rit een fototoestel mee te nemen, want beelden zeggen vaak meer dan woorden. Eigenlijk moest de fiets nodig schoongemaakt worden, maar de zin ontbrak en ik had dus een tweede voornemen voor de volgende dag.
Abonneren op:
Posts (Atom)
