Kerst MTB Schaijk

Op een godsonmogelijke tijd ging de wekker af vanochtend. Voor een 2e kerstdag is 5.45 uur natuurlijk geen tijd om uit je bed te stappen voor een fietstochtje. Sowieso al redelijk vroeg voor een normale doordeweekse dag en het zal me dan ook niks verbazen als ze morgenochtend voor mijn deur staan om mij in een dwangbuis af te voeren!
Toch waren er nog 4 leden van Team de Viergang (+ aanhang die al dan niet gedwongen mee moest) die ook op 1e kerstdag al ongezellig vroeg de visite de deur uit hadden gewerkt en die al snel op één oor lagen met het toetje van het kerstmaal nog afdalend in de slokdarm.
Amber, Irene, Johan en Rob hadden ook wel zin in een ritje in de sneeuw en zo vertrokken wij om iets na 7.00 uur richting Schaijk waar de lange Brabantse nacht nog lag te wachten op de opkomende zon. Auto's behangen met fietsen overspoelden het kleine dorp nog voordat de eerste plaatselijke haan met een kerstkater van zijn stok was gedonderd en het begin van de zaterdag had aangekondigd. Bij Café de Postduif was het een drukte van belang en nadat wij ons hadden ingeschreven en alle onnodige ballast in het toilet hadden achtergelaten gingen we om ± 9.00 uur we van start voor 40 gladde kilometers.
En dat het glad was merkten we al gauw! Rob maakte al snel op een van de eerste gladde heuveltjes kennis met de Brabantse zwaartekracht waarbij zijn rug een aardige opdonder kreeg. Maar de leden van Team de Viergang zijn natuurlijk geen watjes! Rob ging gewoon dóór, hij verbeet de pijn en bikkelde verder door de sneeuwsporen en singletracks!
Ook Irene, die gewoon heel moedig had besloten om haar mtb-vuurdoop hier te plannen, toonde dat wij 4gangers de moeilijkheden niet uit de weg gaan! Als je voor het eerst op een mountainbike (van Rob!) zit en op dit parcours 95% van de tijd overeind blijft ben je gewoon verschrikkelijk stoer!
Team de Viergang liet ook duidelijk aan alle overige mtb-ers zien hoe ongelofelijk intelligent dit team in elkaar steekt. De snelle mannen, Art, Sjors en Johan werden gewoon vooruit gestuurd om de boel te verkennen! Amber bekeek aandachtig de benen van de concurrentie en ondergetekende legde het een en ander weer vast op foto en video. Dus duidelijk geen verstand op nul en blik op oneindig!

Het was trouwens een prachtig parcours en buiten de eerste en laatste paar kilometers volledig onverhard. Heb alleen maar bos gezien maar ga er vanuit dat de beschaving ook tot in deze delen van Brabant is doorgedrongen. Na 41 km (en sommige een paar kilometer minder) en bijna 2 en een half uur fietstijd gleden we Schaijk weer binnen, even snel omkleden en daarna werden er in de kroeg nog wat verhalen uitgewisseld die met elk flesje oud bruin sterker leken te worden.

Dat we na zo'n geslaagde en gezellige fietsochtend op weg naar huis nog 3 uur in de file stonden is een detail. We zaten lachend in de auto en als ik zo de chagerijnige kerstgezichten zag die links en rechts voorbij kwamen was ons idee om op 2e kerstdag te gaan biken duidelijk de goede keus. Volgend jaar weer!

P.S.

Het is goed mogelijk dat u heel dit verhaal + foto's hier al heeft gelezen. Het is natuurlijk allemaal leuk en aardig dat je in een team terecht komt waar ook bloggers in rondfietsen, maar sommige zijn zo snel met hun verhaal dat het gras (wat trouwens buiten weer zichtbaar wordt) voor je voeten wordt weggemaaid! Maar goed, als onze sponsormagneet Amber in juni ook zo snel en goed die Alpe d'Huez opgaat dan kan ik er wel mee leven :-))

Wil je een nog betere indruk krijgen van onze 2e kerstdag ga dan voor de foto's en video's naar onze teampagina op Hyves! Die vindt je hier en natuurlijk vinden wij het helemaal niet erg als u ons voor al dat leesplezier beloond met een leuke donatie!

Op weg naar een nieuw jaar

Het was al niet echt een optie om 's avonds buiten te gaan fietsen, maar nu er ook nog eens een flink pak sneeuw is gevallen draait de Tacx overuren.

Afgelopen dinsdag even virtueel Nederland ontvlucht en een stuk van de Iron Horse Classic gereden en gisteren met een lekkere beat op de achtergrond 2 series van 2 x 5 minuten staand klimmen in een rit van bij elkaar 1 uur en 20 min.

Beide keren precies 40 km overdekt gezweten met links van mij door het raam het uitzicht op de grote verlichte Capelse kerstboom voor het gemeentehuis en rechts van mij het flakkerende kaarslicht in de woonkamer.

Toch een beetje kerstgevoel tijdens het fietsen waarbij de gedachten af en toe wegdwalen naar degenen die deze dagen in veel moeilijker omstandigheden verkeren. Sinds ik mij het doel heb gesteld mij in te zetten voor Alpe d'HuZes zijn er dagen dat ik het amper van mij af kan zetten, een leeg gevoel heb en maar moeilijk inspiratie kan vinden voor het schrijven van een leuke blog. Gelukkig overheersen de dagen dat ik me realiseer dat ik moet genieten van het leven en mijn gezondheid moet koesteren. Dat ik moet genieten van nieuwe vriendschappen en vooruit kan kijken naar een mooi nieuw jaar met veel leuke dingen.

Een jaar waar fietsen weer een prominente rol in zal spelen en waar weer heel veel kilometers de revue zullen passeren.

Hierbij wil ik alle lezers en iedereen die dit jaar zo enthousiast en leuk hebben gereageerd op mijn berichten en in mijn gastenboek alvast prettige Kerstdagen wensen en een voorspoedig 2010 !

Ik mag weer!

Vanaf dit weekend mag ik weer alles doen van de dokter! Fietsen, bloggen, ik mag me weer helemaal uitleven. 2 weken verplichte rust had ik mijzelf voorgeschreven, want die fietsdokter was ik natuurlijk zelf. 14 lange dagen zonder racefiets of MTB, ik mocht er alleen maar naar kijken, ruiken, maar aanraken was verboden.
Helemaal niet verkeerd hoor zo'n verplichte rustperiode want ik barstte dit weekend van de energie en de zin om te gaan fietsen! Het weer hielp natuurlijk ook mee, 2 prachtige zonnige dagen en alleen de watjes vonden het te koud om te gaan fietsen. Nou, als al m'n winterkleren in de was hadden gezeten was ik desnoods ik korte broek gaan fietsen want ik was niet te houden!
Zaterdag lekker door het Delfland gefietst op de racefiets. Genieten! Ik had de hele tijd de neiging om naar iedereen te zwaaien en gedag te zeggen. De winter is begonnen maar in m'n kop leek het wel lente en m'n benen sloegen af en toe op hol als een paar jonge paarden. Zonder het te beseffen lag ik af en toe in volle sprint! Nota bene op de dag van mijn 47e verjaardag voelde ik mij als een jonge God en moest ik mijzelf regelmatig tot de orde roepen. Gekkenwerk!
Ik had na 85 km nog wel zo'n rondje weg willen trappen maar met een jaar ouder was ik ook weer een beetje wijzer geworden en was zo verstandig om in de remmen te knijpen. Precies 3 uur onderweg geweest. Moe? Dacht het niet hè!
Vandaag gingen we met een aantal van Team de Viergang richting Heeswijk-Dinther voor een lekkere MTB-tocht. De start was vroeg, koud en donker maar we hadden er allemaal zin in!
En ja hoor, u leest het goed, Ton in groepstraining! Het moet niet gekker worden! De 6 helden die vandaag de Brabantse bossen onveilig maakten:

Amber - multitalent en ik verdenk haar ervan dat ze TIJDENS het mountainbiken op Twitter heeft gezeten en minstens 3 mailtjes heeft verstuurd!
Rob - dagchauffeur die na 20 km op de fiets eindelijk wakker schrok en zich afvroeg "waar ben ik?"
Hans - hondenoppas die ruzie had met zijn pedalen, er niet in of uit kon en af een toe een heuveltje achteruit deed
Jaap - gastrijder en behalve hijzelf was alles aan Jaap niet ouder dan een week, doorstond zijn mtb-ontgroening met verve!
Richard - met zijn Rohloff naaf het buitenbeentje, grotendeels kopman en zichtbaar tot op 400 meter
Ton - dagfotograaf, wilde na 45km warming-up eindelijk beginnen maar moest met de rest mee naar huis

Om niet gelijk al het respect van mijn teamleden te verliezen moet ik zeggen dat dat laatste natuurlijk niet helemaal waar is. Ik moet jullie zelfs bedanken want eindelijk kon ik me eens een beetje beheersen want vaak train ik te intensief en gezweten heb ik heus wel, geloof mij maar!
Een superleuke dag en ik kijk al uit naar onze volgende tocht op 2e Kerstdag in Schaijk.
Alle foto's kun je hier bekijken en voor de ervaringen van de rest kun je even hier naar toe, of hier, en jullie weten het, als je daar toch bent en je voelt die dikke portemonnaie in je broekzak : DONEER! Zo blijven wij van het team allemaal supergemotiveerd om te trainen voor het goede doel.
Na terugkomst nog even een broodje genuttigd in De Viergang en daarna echt naar huis.
Een heerlijk fietsweekend en ik ben blij dat ik weer in het zadel zit!

Nr.1 en het einde

Na het weekje Limburg stond afgelopen week in het teken van het opladen voor de 11-Bergen Cyclo in Apeldoorn. Dus op dinsdag een intensieve interval op de Tacx en op donderdag een uurtje losrijden op de Tacx. Even de puntjes op de i gezet om fris en gemotiveerd aan de start te staan.
Ik had nog wat goed te maken t.o.v. vorig jaar toen ik onvoorbereid en na een weekje kwakkelen met een verkoudheid aan de start stond. Dit jaar stond ik vooraan met startnummer 1 en een ideaal wintergewicht van 75kg, met een goede conditie en gemotiveerd tot op het bot! Ik zou ze wel eens even laten zien dat vorig jaar een vergissing was. Dat het moeilijk zou worden stond al bij voorbaat vast. De vele regen van de afgelopen week had voor een "sappige" ondergrond gezorgd en die zou ongetwijfeld met elke ronde zwaarder worden. Eigenlijk net als vorig jaar, toen was het de sneeuw, nu was het de regen.
Om 11.00 uur klonk het startschot en mochten we los. Duwen en dringen om een goede plek te vinden voordat de singletracks eraan kwamen en we het bos indoken.
Het regende pijpenstelen en het water kwam van alle kanten, soms vermengd met aarde, soms met zand, na 5 minuten wedstrijd hadden we allemaal hetzelfde tenue en waren we alleen nog maar nummers. Het was zwaar, diepe geulen en plassen, pittige glibberige heuvels, zuigende bosgrond en spekgladde wortels en vooral modder, heel veel modder! Concentratie en stuurmanskunst waren een eerste vereiste.
Na een snelle start met de hartslag in het rood kon ik redelijk herstellen gedurende het rondje, de benen waren goed en ik kon goed snelheid blijven houden. Moest ik vorig jaar naarmate de wedstrijd vorderde steeds meer naar het kleinste blad voor schakelen, nu kon ik alles op het middelste voorblad blijven rijden ondanks een paar steile heuvels. De conditie was dus prima en ondanks de zware omstandigheden ging het best goed, af en toe een glijpartij maar verder kon ik mij zo rond de 25e plaats goed handhaven tussen al die jonge gasten.
De 7 oorspronkelijke rondjes werden er uiteindelijk 5 anders had de organisatie de laatste deelnemers 's avonds ergens in het bos onder de modder vandaan moeten peuteren. Uiteindelijk hadden 72 deelnemers deze aanslag op lijf en leden overleefd en kon de balans en het klassement opgemaakt worden. Met een 24e plaats overall en een 7e plaats in mijn categorie was ik helemaal tevreden aan de finish en kon ik even later mijn zwartepietenpak weer uitdoen. Ik had natuurlijk zo aan kunnen sluiten bij een plaatselijke Sinterklaas en wat pepernoten kunnen strooien maar ik had veel meer zin om een lekkere douche te pakken. De details hoe alles weer schoon is geworden zal ik jullie besparen maar ik kan vertellen dat echt overal, ja OVERAL, modder uit kwam! Met een paar pijnlijke ogen als aandenken kon ik mijn verlengde fietsseizoen afsluiten. Dit was het einde van een mooi fietsjaar en nu ga ik proberen om 2 weken te leven zonder fiets. Of dat gaat lukken is de vraag maar in principe zal ik op de 13 december, de eerste dag na het begin van mijn 48e levensjaar (!) weer op de fiets stappen voor een nieuwe periode.
Misschien dat het nu tijdelijk even wat rustiger wordt op mijn blog maar blijf lezen dan kunnen jullie ook volgend jaar weer meegenieten van alle zin en onzin in het dagboek van een fietser.

25 graden

Een lekker temperatuurtje om te overwinteren bijvoorbeeld in Zuid-Spanje of op Gran Canaria. Als ik 65 (of 67) ben neem ik mijn racefietsje mee, een Pinarello Geriatum met beryllium frame en een spraakgestuurde elektronische Campagnolo 14-speed groep. Ik zoek de zon op en ga dan heel de winter rondtoeren.
Vandaag was het in ons winderige polderland ook 25 graden, nee niet de temperatuur maar de slagzij die ik maakte met de storm in de zij. Ik en mijn fiets bewogen ons de helft van de route onder een hoek met het asfalt vooruit. Een ontspannen ritje was het niet en het eerste uur lag m'n hartslag dan ook ver boven de gewenste D1-zone. Het kwam niet eens door de snelheid of de kracht die ik moest leveren maar meer door de wind die mijn adem afsneed. Je moet eens een stukje gaan fietsen zonder adem dan zal je zien dat je hartslag ook van streek raakt!
M'n favoriete rondje door de Hoekse Waard was dan ook erg onregelmatig vandaag. Werken op de heenweg en tijd om de krant te lezen op de terugweg, want dat had ik misschien zonder trappen zelfs gehaald. Alhoewel, de Van Brienenoordbrug over zonder trappen, daarvoor moet het wel erg hard waaien!
Ik heb trouwens wel wat stukken onderweg gemist ("goh, ben ik hier al?") omdat er nogal wat gedachten door mijn hoofd schoten die de opname van de omgeving verstoorden. Een beetje zoals op "record" drukken zonder dat de video erin zit (ja, jongens en meisjes, vraag maar aan je vader of moeder wat dat was : "video").
Ik had vanochtend nog wat websites gelezen met betrekking op het KWF en Alpe d'HuZes en blogs van kankerpatiënten. Elke keer wordt ik weer getroffen door de strijdlust en het doorzettingsvermogen en is het ongelooflijk om te lezen wat een gevecht het is tegen deze verschrikkelijke ziekte. Het is een strijd op leven en dood en daarom is het zo ontzettend belangrijk dat er heel veel geld vrijkomt voor het onderzoek tegen kanker zodat het geen dodelijke ziekte meer is. Onderzoek naar medicijnen die het leven met kanker draaglijk kunnen maken en dat het "slechts"een chronische ziekte genoemd kan worden.
"Mijn" team De Viergang gaat op 3 juni 2010 de uitdaging aan om 6x de Alpe d'Huez te beklimmen en ik vraag dan ook alle lezers van mijn weblog om deze uitdaging te steunen door een mooi bedrag (elke euro telt!) te doneren via 1 van de deelnemers. Dit kunnen jullie doen door het volgen van onderstaande link :

Deelnemers pagina Alpe d'HuZes Team de Viergang

Hoe u precies geld kunt doneren wordt uitgelegd op de betreffende pagina en namens de deelnemers van het team bedanken wij u bij voorbaat voor uw steun en hulp in de strijd tegen kanker! Opgeven is geen optie, geld geven wel!

En al dit soort overdenkingen scheelde aardig wat kilometers in mijn fietsbeleving vandaag. De benen deden 61km, het hoofd deed een korter rondje.
Na ruim 2 uur was ik uitgefietst, uitgewaaid, uitgedacht en uitgehongerd. Nou ja, ik had lekkere trek zullen we maar zeggen.
Even later na het douchen stond ik voor de spiegel en het was gek, het was net of ik een beetje scheef stond.........