Buiten

"Buiten huilt de wind om het huis en de kachel staat te snorren op 4" is een liedje van Gerard Cox wat om onverklaarbare redenen ineens in mijn hoofd schiet. Als ik met dit soort titels op de proppen kom, betekent dat dan echt dat ik een ouwe lul aan het worden ben?
Volgens mij valt het wel mee want ik heb net nog mee zitten bleren met de Black Eyed Peas.
De kachel staat trouwens helemaal niet zo hoog bij mij want ik heb het niet gauw koud. Ook de kou van de afgelopen weken weerhoud me er in principe niet van om buiten te gaan fietsen alleen de toestand van de wegen was dermate slecht dat ik de afgelopen 2 weken óf op de Tacx heb gezeten óf aan het spinnen ben geweest. Als ik een jaargrafiek zou moeten maken van mijn zweetproductie zouden de eerste 2 weken van januari "off the charts" gaan! Zet mij op een spinningfiets in de Sahara en het hele voedselprobleem van Afrika is in no time opgelost!
Vandaag echter was het zomaar ineens goed genoeg om de straat weer op te gaan, om mijn liefdesverhouding met het asfalt weer nieuw leven in te blazen. Om 10.30 uur stapte ik op racefiets en hoorde ik weer het vertrouwde ruisen van het rubber over 's Hollands wegen.
Een fris windje stond er wel, maar het ongemak ervan woog niet op tegen het plezier van de frisse buitenlucht, het moeiteloos ronddraaien van de pedalen, de warme tinteling van m'n spieren, de geluiden van een Hollands winterlandschap en de geur van de aankomende lente (al moet je het reukvermogen van een hond hebben om die nu al te kunnen ruiken).
Een rondje via Bodegraven, Woerden, Montfoort, Oudewater, Haastrecht en Gouda betekende een optelsom van 82 kilometers en ik weet op dit moment eigenlijk niet eens hoe lang ik er over heb gedaan. Zal straks nog eens even op mijn computertje kijken.
Na afloop in ieder geval een heerlijk voldaan gevoel, er gaat toch niks boven het buitenfietsen!
En nu ga ik iets zeggen wat gezien de geschiedenis van dit weblog misschien raar klinkt maar wel waar is : ik miste m'n fietsmaatje! Was het altijd SOLO met hele grote hoofdletters, sinds het Alpe d'HuZes avontuur wil ik het plezier van het fietsen niet meer voor mezelf houden maar met anderen delen. Fietsen voor anderen heeft ineens een extra dimensie aan mijn geliefde hobby toegevoegd en geeft op die manier nog meer voldoening! Wie had dat kunnen denken!
Inmiddels heeft het al weer flink gesneeuwd en ben ik blij dat we morgen met het hele Team de Viergang lekker gaan spinnen.
Een dagje teambuilding, let's do it!

Lance

Het is en blijft een fenomeen!

Een perfecte score

We zitten alweer 3 dagen in 2010 maar ik kan nog steeds zeggen dat ik qua fietsen op een score van 100% zit! Dat ik dat niet het hele jaar ga volhouden mag duidelijk zijn maar het is toch leuk dat ik nu gewoon kan zeggen dat ik alweer elke dag van het jaar op een fietszadel heb gezeten.
Op nieuwjaarsdag was het ineens, voor mij althans, heel onverwacht mooi weer. De zon scheen uitbundig en ik kon dan ook niet wachten om zo snel mogelijk de 0 van mijn tellertje af te fietsen.
Een mooi rondje via Oudewater en Linschoten leverde me de eerste kilometers van het nieuwe jaar op, 71 stuks wel te verstaan.
Ik dacht, dat doe ik op zaterdag nog een keer! De vooruitzichten waren goed en sloeg dan ook 's ochtends hoopvol de gordijnen open. Fout!
Terwijl ik de afspraak om een lange duurtraining te gaan maken met Amber al typend op mijn iPhone aan het fabriceren was (nee, ik kan het niet met 10 vingers en blind) vielen de eerste sneeuwvlokken naar beneden en nog voor het einde van het sms-bericht was de straat al wit. Had ik maar sneller moeten typen zou je denken! Een fietsloze zaterdag dus? Weer fout!
Het werd gewoon 2 uur spinnen in de Viergang, zweten met een lekkere beat op de achtergrond en daarna lekker nakletsen met een bakkie koffie erbij. Geen slecht alternatief dacht ik zo!
Wat nu te doen op de zondag? 3 days in a row? Het mooie nummer van Anouk klonk uit de luidsprekers toen ik nog lui in m'n bed wat lag te sluimeren na een onrustige nacht. Ach ja, waarom niet? De zon scheen weer op volle kracht en zo te zien was de weg berijdbaar. Omdat mijn luiheid het nog won van mijn fietskriebels passeerde het plan de ochtend maar 's middags moest ik er toch aan geloven. Op naar Zoetermeer en van daaruit weer met mijn charmante fietsmaatje op weg voor 2 uurtjes in de zon.
Op sommige plekken was het nog erg glad en moesten we voorzichtig in de remmen om niet onderuit te gaan. Ik bleef overeind maar Amber ging toch en keer naar het asfalt met gelukkig niet al te ernstige gevolgen. Een pijnlijke knie en schouder weerhield haar echter niet om verder te fietsen. Er zitten namelijk geen watjes in Team de Viergang, alleen maar bikkels!
Dat al dat glibberen en glijen niet goed was voor het gemiddelde mag duidelijk zijn (en het kwam zeker niet door mijn fietspartner wiens fietstempo mij positief verraste!).
Na een rondje van 50km (wat overigens verder prima verliep, de fietspaden werden namelijk door ons geboycot) stonden we na 2 uur en een kwartiertje weer voor de deur. Toch maar weer mooi gedaan en die koude kilometers worden straks in juni dubbel en dwars uitbetaald!
De maandag komt eraan en we gaan gewoon lekker door. Morgenavond lekker weer een uurtje spinnen, 4 op een rij! Een leuk spelletje voor de zondagavond maar die had ik al gereserveerd om mijn blog bij te werken. Bij deze!

Kerst MTB Schaijk

Op een godsonmogelijke tijd ging de wekker af vanochtend. Voor een 2e kerstdag is 5.45 uur natuurlijk geen tijd om uit je bed te stappen voor een fietstochtje. Sowieso al redelijk vroeg voor een normale doordeweekse dag en het zal me dan ook niks verbazen als ze morgenochtend voor mijn deur staan om mij in een dwangbuis af te voeren!
Toch waren er nog 4 leden van Team de Viergang (+ aanhang die al dan niet gedwongen mee moest) die ook op 1e kerstdag al ongezellig vroeg de visite de deur uit hadden gewerkt en die al snel op één oor lagen met het toetje van het kerstmaal nog afdalend in de slokdarm.
Amber, Irene, Johan en Rob hadden ook wel zin in een ritje in de sneeuw en zo vertrokken wij om iets na 7.00 uur richting Schaijk waar de lange Brabantse nacht nog lag te wachten op de opkomende zon. Auto's behangen met fietsen overspoelden het kleine dorp nog voordat de eerste plaatselijke haan met een kerstkater van zijn stok was gedonderd en het begin van de zaterdag had aangekondigd. Bij Café de Postduif was het een drukte van belang en nadat wij ons hadden ingeschreven en alle onnodige ballast in het toilet hadden achtergelaten gingen we om ± 9.00 uur we van start voor 40 gladde kilometers.
En dat het glad was merkten we al gauw! Rob maakte al snel op een van de eerste gladde heuveltjes kennis met de Brabantse zwaartekracht waarbij zijn rug een aardige opdonder kreeg. Maar de leden van Team de Viergang zijn natuurlijk geen watjes! Rob ging gewoon dóór, hij verbeet de pijn en bikkelde verder door de sneeuwsporen en singletracks!
Ook Irene, die gewoon heel moedig had besloten om haar mtb-vuurdoop hier te plannen, toonde dat wij 4gangers de moeilijkheden niet uit de weg gaan! Als je voor het eerst op een mountainbike (van Rob!) zit en op dit parcours 95% van de tijd overeind blijft ben je gewoon verschrikkelijk stoer!
Team de Viergang liet ook duidelijk aan alle overige mtb-ers zien hoe ongelofelijk intelligent dit team in elkaar steekt. De snelle mannen, Art, Sjors en Johan werden gewoon vooruit gestuurd om de boel te verkennen! Amber bekeek aandachtig de benen van de concurrentie en ondergetekende legde het een en ander weer vast op foto en video. Dus duidelijk geen verstand op nul en blik op oneindig!

Het was trouwens een prachtig parcours en buiten de eerste en laatste paar kilometers volledig onverhard. Heb alleen maar bos gezien maar ga er vanuit dat de beschaving ook tot in deze delen van Brabant is doorgedrongen. Na 41 km (en sommige een paar kilometer minder) en bijna 2 en een half uur fietstijd gleden we Schaijk weer binnen, even snel omkleden en daarna werden er in de kroeg nog wat verhalen uitgewisseld die met elk flesje oud bruin sterker leken te worden.

Dat we na zo'n geslaagde en gezellige fietsochtend op weg naar huis nog 3 uur in de file stonden is een detail. We zaten lachend in de auto en als ik zo de chagerijnige kerstgezichten zag die links en rechts voorbij kwamen was ons idee om op 2e kerstdag te gaan biken duidelijk de goede keus. Volgend jaar weer!

P.S.

Het is goed mogelijk dat u heel dit verhaal + foto's hier al heeft gelezen. Het is natuurlijk allemaal leuk en aardig dat je in een team terecht komt waar ook bloggers in rondfietsen, maar sommige zijn zo snel met hun verhaal dat het gras (wat trouwens buiten weer zichtbaar wordt) voor je voeten wordt weggemaaid! Maar goed, als onze sponsormagneet Amber in juni ook zo snel en goed die Alpe d'Huez opgaat dan kan ik er wel mee leven :-))

Wil je een nog betere indruk krijgen van onze 2e kerstdag ga dan voor de foto's en video's naar onze teampagina op Hyves! Die vindt je hier en natuurlijk vinden wij het helemaal niet erg als u ons voor al dat leesplezier beloond met een leuke donatie!

Op weg naar een nieuw jaar

Het was al niet echt een optie om 's avonds buiten te gaan fietsen, maar nu er ook nog eens een flink pak sneeuw is gevallen draait de Tacx overuren.

Afgelopen dinsdag even virtueel Nederland ontvlucht en een stuk van de Iron Horse Classic gereden en gisteren met een lekkere beat op de achtergrond 2 series van 2 x 5 minuten staand klimmen in een rit van bij elkaar 1 uur en 20 min.

Beide keren precies 40 km overdekt gezweten met links van mij door het raam het uitzicht op de grote verlichte Capelse kerstboom voor het gemeentehuis en rechts van mij het flakkerende kaarslicht in de woonkamer.

Toch een beetje kerstgevoel tijdens het fietsen waarbij de gedachten af en toe wegdwalen naar degenen die deze dagen in veel moeilijker omstandigheden verkeren. Sinds ik mij het doel heb gesteld mij in te zetten voor Alpe d'HuZes zijn er dagen dat ik het amper van mij af kan zetten, een leeg gevoel heb en maar moeilijk inspiratie kan vinden voor het schrijven van een leuke blog. Gelukkig overheersen de dagen dat ik me realiseer dat ik moet genieten van het leven en mijn gezondheid moet koesteren. Dat ik moet genieten van nieuwe vriendschappen en vooruit kan kijken naar een mooi nieuw jaar met veel leuke dingen.

Een jaar waar fietsen weer een prominente rol in zal spelen en waar weer heel veel kilometers de revue zullen passeren.

Hierbij wil ik alle lezers en iedereen die dit jaar zo enthousiast en leuk hebben gereageerd op mijn berichten en in mijn gastenboek alvast prettige Kerstdagen wensen en een voorspoedig 2010 !